تخمين تبخير و تعرق پتانسيل گياه مرجع (ET0) با استفاده از شبكه عصبي - فازي (ANFIS)  Fulltext 

[ فضل الله هاشمي نجفي ] - دانشجوي كارشناسي ارشد سازه هاي آبي، دانشگاه تربيت مدرس
[ جمال عباس پلنگي ] - كارشناس ارشد ابياري و زهكشي، دانشگاه شهيد چمران اهواز
[ رسول ازبرمي ] - كارشناس مهندسي آب دانشگاه گلستان

خلاصه مقاله:

تبخير و تعرق گياه يكي از اجزاي اصلي چرخه هيدرولوژيكيبوده و تخمينن دقيق آن اهميت بسيار زيادي در طراحي سيستمهاي آبياري، طراحي و مديريت شبكه هاي آبياري ، برنامه ريزيهاي منابع آب و مديريت مصرف آب در مزرعه دارد . به دليل تاثير متقابل پارامترهاي هواشناسي در محاسبه تبخير و تعرق، تخمين دقيق آن كاري پيچيده و داراي روابط غير خطي مي باشد. در چند دهه اخير سيستم هاي هوش مصنوعي كاربردهاي بسياري در مسائل مختلف مهندسي آب كه رابطه و الگوي مشخصي بين عوامل موثر بر وقوع يك پديده وجود ندارد، پيدا كرده است. بدين منظور از سيستم استنتاج فازي - عصبي تطبيقي (ANFIS) به منظور تخمين تبخير و تعرق گياه مرجع در منطقه اهواز طي سالهاي 1957 تا 2000 ميلادي استفاده گرديد كه از آمار ماهانه دماي ماكزيمم و مينيمم، رطوبت نسبي ماكزيمم و مينيمم سرعت باد، ساعات آفتابي ايستگاه مورد نظر به منظور آموزش شبكه استفاده شده است. مقدار تبخير و تعرق گياه مرجع نيز از روش استاندارد و متداول پنمن – مونتيث برآورد گرديده است. براي تعيين دقت مدلها از پارامترهاي MAE , RMSE , R2 استفاده گرديد. نتايج اين تحقيق نشان مي دهد كه ANFIS قابليت بالايي در پيش بيني مقدار ET0 و مي توان از اين روش به منظور تخمين تبخير و تعرق گياه مرجع استفاده كرد.

تبخير و تعرق گياه مرجع ، سيستم استنتاج فازي - عصبي ، پارامترهاي هواشناسي