بررسي عملكرد سيستم هاي آبياري باراني در مزارع تحت مديريت زارعين در شبكه آبياري و زهكشي دشت قزوين  Fulltext 

[ مجيد ميرزائي ] - عضو هيات علمي دانشكده كشاورزي و منابع طبيعي دانشگاه خليج فارس
[ تيمور سهرابي ] - استاد دانشكده مهندسي آب وخاك دانشگاه تهران
[ مسعود رشمانلو حميدآبادي ] - دانشجوي سابق دانشكده مهندسي آب و خاك دانشگاه تهران

خلاصه مقاله:

كاهش تلفات آب و افزايش بازده آبياري، يكي از اصول اساسي در توسعه كشاورزي مي باشد. بررسي و شناخت مديريتهاي مختلف و عملكرد انها مهمترين عامل براي ارزيابي بهبود شرايط نامطلوب و نهايتا افزايش بازده آبياري محسوب مي گردد. در اين راستا براي دستيابي به اهداف مذكور، عملكرد سيستم هاي آبياري باراني چرخدار و ثابت با آبپاش هاي متحرك در مارع تحكت شبكه آبياري دشت قزوين در سال 1384 بررسي شد. براي اين منظور دو مزرعه يونجه تحت مديريت زارعين انتخاب شد و با اندازه گيري رطوبت خاك در قبل و بعد از آبياري وهمچنين اندازه گيري آب پخش شد در روي زمين و تعيين ميزان آب خارج شده از آبپاشها و تعيين خصوصيات فيزيكي خاك، مقادير AELQ , CU, DU, PELQ در اين دو مزرعه تعيين گرديد. براي مقايسه بهتر دو سيستم اين ازمايش ها در پنج نوبت آبياري و در طول فصل رشد انجام شد. با محاسبات صورت گرفته مقادير متوسط و حد پايين و حد بالاي شاخصهاي مذكور تعيينشد. در سيستم آبياري باراني چرخدار دامنه شاخص AELQ بين 28/3 تا 41/2 درصد كه بطورمتوسط 33/8% وشاخص PELQ بين 51/6 تا 75/1 درصد كه بطور متوسط 62/2% و شاخص CU ين 73/5 تا 87/1 درصد كهبطور متوسط 81/0% و شاخص DU بين 58/3 تا 79/3 درصد كه بطور متوسط 71/5% تعيين گرديد. براي سيستم آبياري باراني ثابت با آبپاش هاي متحرك دامنه شاخص PELQ بين 32/1 تا 62/6 درصد كه بطور متوسط 46/8% وشاخص CU بين40/6 تا 78/01 درصد كه بطور متوسط 68/0% و شاخص DU بين 3/6 تا 73/5 درصد كه بطور متوسط 55/7% تعيين گرديد.

آبياري باراني ، ارزيابي ، AELQ ، PELQ ، قزوين