[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

معيارها و ضوابط طرح اختلاط آسفالت متخلخل  Fulltext 

[ كوروش جايروند ] - كارشناس ارشد مهندسي عمران - راه و ترابري

خلاصه مقاله:

آسفالت متخخل ، عبارت است از يك مخلوط آسفالتي با دانه بندي گسسته كه پس از تراكم داراي درصد فضاي خالي زياد (تقريبا بيش از 20%) مي شود اين درصد زياد فضاي خالي، شبكه اي از مجاري را در جسم مخلوط پديد مي آورد كه هم به منزله مخزني براي جذب مقدار زياد آب و هم به عنوان لايه زهكش براي تخليه آل به سمت شانه هاي راه، عمل ميكند. بدليل استخوان بندي بازنشي از نسبت زياد سنگدانه هاي بزرگتر از 2mm و درنتيجه حضور استخوانبندي سنگدانه اي، ضوابط و معيارهاي آزمايش مارشال براي طرح اختلاط اينگونه مخلوط ها كاربرد ندارد. لذا مطالعاتي براي بررسي اين موضوع و در صورت لزوم تعيين روش وظيفه اي آن با آسفالتهاي مرسوم متفاوت است. در آسفالت متخلخل مقدار فضاي خالي زياد با توجه به درصد زياد مصالح سنگي درشت معمولا بيش از 80% حاصل مي شود. در اينمقاله به بررسي روشهاي طرح اختلاط آسفالت متخلخل ازجمله روش كانتابرو ، روش مارشال و روش FHWA و ديگر روشهاي مورد استفاده پرداخته و سپس معيارهاي طرح را بر اساس بهينه ترين نوع مقدار قير براي تهيه طولاني ترين عمر خدمت دهي مخلوط استوار مي سازيم. بطور كلي طرح اختلاط بايستي به گونه اي باشد كه مخلوط حاصل از نظر ويژگي هاي همانند دوام، مقاومت در برابر تغيير شكل آتي ، جاري شدن قير، نفوذپذيري بالا، ارزيابي سرعت اكسيده شده قير ، و حساسيت مخلوط نسبت به رطوبت مورد ارزيابي قرار داده و بر اساس اين ويژگيها ، بهينه ترين نوع و مقدار قير را ارائه دهد.

آسفالت متخلخل ، آزمايش كانتابرو ، دانه بندي ، طرح اختلاط ، آزمايش جاري شدن قير