[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

پارامترهاي موثر بر روش طرح و اجراي مخلوط آسفالت حفاظتي ريزدانه  Fulltext 

[ امير كاووسي ] - دانشيار دانشكده فني و مهندسي دانشگاه تربيت مدرس
[ علي زايرزاده ] - كارشناس ارشد راه و ترابري، دانشكده فني دانشگاه تهران

خلاصه مقاله:

رفتار يك روسازي به شرايط ساختاري و عملكردي آن بستگي دارد. عملكرد روسازي نيز به ظرفيت و قدرت تحمل بار روسازي و بستر راه وابسته است. شرايط عملكردي يك جاده شرايطي است كه بهره بردار ضمن احساس راحتي و ايمن از يك نقطه به نقطه ديگر مسير با سرعت مناسب حركت كرده و هزينه ها نيز در حد قابل قبول باشد. با انجام عمليات نگهداري پيشگيرانه و بكارگيري روشهاي ترميم سطح روسازي ضمن حفظ شرايط عملكرد، كيفيت بهره برداري نيز بهبود يافته و با ارائه راه حلهاي كم هزينه، بهره وري روسازي افزايش مي يابد. اين روشها بايد توسط مديران و مهندسين در زمان انتخاب استراتژي بهسازي مورد ملاحظه قرار گيرند. روسازيهايي كه وضعيت موجود آنها توان تحمل بار ترافيك طراحي شده را داشته ولي نياز به اصلاح سطح رويه دارند، لازم است با آسفالتهاي حفاظتي مورد بهسازي قرار گيرند.
مخلوط آسفالت حفاظتي ريزانه (Micro surfacing) بعنوان يكي از روشهاي نوين مرمت رويه هاي آسفالتي از سال 1980 مورد استفاده قرار گرفته است. اين آسفالت يك نوع رويه حفاظتي است كه از قير امولسيوني پليمري، مصالح سنگي صددرصد شكسته، فيلر معدني، آب و ساير افزودني هاي كنترل شده تشكيل شده است. در صورتيكه اين آسفالت به خوبي طراحي شده و با تجهيزات مناسب اجرا شود نتايج خوبي در اصلاح خصوصيات اصطكاكي سطح رويه خواهد داشت. همچنين قادر است اثرات شيارهاي چرخها را اصلاح كرده و ناهمواري هاي سطحي را به حداقل رساند. در اين تحقيق سعي شده است تا ضمن معرفي اين نوع آسفالت حفاظتي، پارامترهاي موثر بر روش طرح و اجراي آن بررسي گردد.

آسفالت حفاظتي ريزدانه ، طرح اختلاط ، مديريت روسازي ، ترميم سطحي