پالايش خاكهاي آلوده به فلزات سنگين توسط گياهان  Fulltext 

[ پگاه خرازيان ] - كارشناس ارشد مديريت محيط زيست - دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقيقات تهران

خلاصه مقاله:

استفاده از گياهان درمان گر بعنوان يك تكنولوژي مناسب و تجاري بوده كه با استفاده از گياهان ويژه مي توان نسبت به پاكسازي خاكهاي آلوده به فلزات سنگين اقدام كرد . تحقيقات بنيادي و كاربردي مشخص كرده كه برخي گونه هاي گياهي ، داراي پتانسيل ژنتيكي لازم جهت حذف ، تجزيه ، و متابوليسم مقدار وسيعي از آلودگي ها مي باشند .
گياه درماني روندي است كه طي آن گياهان خاص مي توانند مقادير بالايي از فلزات سنگين را از خاك خارج كنند . كاربرد گياهان درمان گر به عوامل مختلفي مانند : خاك ، آلاينده ها ، ميكروبها و گياهان بستگي دارد . اين عوامل پيچيده تحت تاثير فاكتورهاي مختلفي از قبيل شرايط آب وهوايي ، مشخصات خاك ، و هيدروژئولوژي مي باشند . بنابراين با درك مكانيسم پايه گياه وتاثير عوامل آگرونومي گياه،خاك وعوامل آلاينده مي توان اين فرآيند را با شرايط ويژه محلي بهينه نمود .
از آنجا كه آلاينده هاي آلي و فلزات تجزيه پذير نمي باشند ، حذف فلزات از خاكهاي آلوده يك چالش مهم محسوب مي گردد . امروزه گياهان درمان گر بعنوان يك فاكتور دوستدار محيط زيست شناخته شده بر همين اساس در اين مقاله به بررسي مكانيسم ها وفرآيندهايي كه به گياه اجازه حذف فلزات را از خاك آلوده مي دهد و نيز اثرعوامل آگرونوميك اين فرآيند پرداخته شده است . از آنجا كه گياهان درمان گر ، قادر به پالايش خاك در محل مي باشند ، استفاده از آنها مي تواند بعنوان يك روش كم هزينه تر معرفي گردد

آلودگي خاك ، فلزات سنگين ، گياه درماني ، محيط زيست