[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

كاهش مصرف انرژي در ايجاد شرايط تهويه مطبوع، بوسيله احداث بادگيرهاي جديد  Fulltext 

[ حميدرضا وثوقي فر ] - عضو هيئت علمي دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران جنوب
[ محمدرضا عدل پرور ] - عضو هيئت علمي دانشكدة مهندسي راه آهن، دانشگاه علم و صنعت ايران

خلاصه مقاله:

گرماي طاقت فرساي باعث شده كه در گذشته از سيستم بادگيرهاي داراي سرمايش خود به خودي براي ايجاد شرايط تهويه مطبوع استفاده شود. در اين مقاله سيستم سنتي كه براي ايجاد سرمايش استفاده شده، از ديدگاه ديگر مورد بررسي قرار گرفته است. امروزه بدليل استفادة زياد از سوختهاي فسيلي و الكتريكي، محيط زيست دچار آلودگيهاي جدي شده است. از اين رو با ايجاد تهوية خود به خودي بوسيلة بادگيرها، صرفه جوئي قابل ملاحظه‌اي در مصرف انرژي، حاصل مي‌گردد. بادگيرهايي كه در اين مقاله به آنها اشاره مي‌گردد، تركيبي از دو روش تأمين آسايش در اقليمهاي گرم و خشك مي‌باشد. عامل مهم حركت هوا در يك بادگير، نيروي ثقل مي‌باشد. در اين سيستمها بادبزن تعبيه نمي‌شود. بادگيرهاي سنتي در صورت وجود آب در منطقه، باد را به زيرزمين انتقال مي‌دهند. در زيرزمين فواره يا حوض تعبيه شده است. هوا از طريق تبخير آب خنك مي‌گردد. در اين حالت تبادل انرژي بين هوا و آب نه تنها موجب تبخير آب بلكه موجب خنك شده هوا مي‌گردد. براي ايجاد شرايط لازم براي صرفه جويي انرژي لازم است تغييراتي در سازة بادگير انجام شود. تعبية سيستم گردان به صورت ورقه‌هاي نيمه استوانه‌اي در قسمت ورودي سازة بادگير تأثير بسزائي در صرفه جويي انرژي دارد. اگر جهت باد عوض شود اين سيستم نيز مي‌چرخد. در مرحلة بعد از تانك ذخيرة آب و شناور لازم براي صرفه جويي در مصرف انرژي استفاده مي‌گردد. براي انجام مطالعة موردي بادگير شهرداري منطقة 10 تهران مدنظر قرار گرفته است. در ادامه با استفاده از نرم افزار مناسب راهكارهاي لازم براي صرفه جويي انرژي ارائه شده است.

صرفه جويي انرژي، بادگير، سازة بادگير