بازشناسي مكان در رويكرد گردشگري  Fulltext 

[ منصور نيكپور ] - كارشناس ارشد معماري
[ حسين فلاح ] - كارشناس ارشد معماري

خلاصه مقاله:

گردشگري در جهان كنوني از مهم ترين صنعت ها (مجموعه فرايندهاي پرداخت شده در حيطه توانايي هاي انسان كه با هدف توليد و حركت چرخه تعامل هاي روابط اجتماعي انسان ها انجام مي شود) در زندگي اجتماعي انسان ها به شمار مي رود. اين نوشته با هدف تبيين نگرش خاص در زمينه آمايش مفهوم گردشگري به عنوان بخشي از نيازهاي زندگي اجتماعي انسان كه منجر به تعالي تعامل او با ديگر انسان ها در يك قالب فردي و تعالي مفهوم با هم زيستن در قالب جمعي مي شود، به ارايه ايده هايي از باب آفرينش مكان معماري مي پردازد. بازخواني اين مفهوم وقتي عينيت مي يابد و به ديده مي آيد كه از مكان هم به عنوان عامل (جزئي وجودي)، در همه اين روند از آغاز ياد شود .گردشگري از يك نگاه جامع در جامعه انساني هنگامي ماهيت مي يابد و اتفاق مي افتد كه انسان ها به دليل خصيصه هاي وجودي و چگونگي هاي بودن در مكان و حضور، قصد تغيير مكان موقت را براي تجربه اي نو دارند. اگرچه امروزه فن آوري هاي نوين امكان حضور مجازي را در مكان فراهم آورده و اين تجربه را براي همه دست يافتني نموده است ، جوهره اين مفهوم "گردشگري" در كيفيت و عينيت، توأمان است و احساس به معني دريافت وجوه مكان جز با بودن در آنجا بدست نمي آيد. از آنجا كه جاذبه هاي گردشگري تنها در مكان هاي داراي ويژگي هاي ارزشمند مربوط به گذشته خلاصه نمي شوند، آفرينش مكان هاي اقامتي و تفريحي در جوار سايت هاي طبيعي يا ساخته هاي انسان(واجد ارزش از سوي زمينه هاي خاص توجه) براي انسان هايي كه به قصد ديدن ،به خاطر سپردن و دانستن در آنجا حضور مي يابند از اهميت ويژه در اين نوشتار برخوردار خواهد بود. در راستاي اين توجه بررسي بستر و زمينه موجود ،استفاده منطقي و كارآمد منابع منطقه اي و بومي از نگاه مواجهه با مكان هاي ارزشمند براي فراخواني انسان ها در حضوري بهينه تر و كامل تر مورد بررسي قرار مي گيرد و در مورد جاذبه هاي كوير دنبال مي شود.

ا يده؛ فرم؛ مكان؛ گردشگري ؛جاذبه طبيعي