[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

تحليل جداسازهاي لرزه اي فونداسيونها با استفاده از روش المانهاي محدود  Fulltext 

[ محمدحسين باقري پور ] - استاديار گروه مهندسي عمران, دانشگاه شهيد باهنر كرمان
[ وحيد رستمي ] - دانشجوي كارشناسي ارشد مهندسي عمران، دانشگاه شهيد باهنر كرمان

خلاصه مقاله:

امروزه در سراسر جهان از جداسازهاي لرزه اي استفاده گسترده اي در پلها و سازه هاي مهم مي شود. بي شك استفاده از چنين مصالحي در كاهش خطرات ناشي از زلزله و همچنين در خسارات وارده بر سازه ها و نيز كاهش تلفات انساني ناشي از آن بسيار مثمر ثمر مي باشد. از جمله اين تكيه گاههايي كه مورد استفاده قرار مي گيرد تكيه گاههاي لاستيك طبيعي با ميرايي زياد مي باشد.
تكيه گاههاي لاستيك طبيعي با ميرايي زياد علاوه بر اين كه قابليت تحمل اجزاء سازه را با استفاده از لايه هاي متناوب لاستيك و ورقه هاي فولادي دارا مي باشد، قادراست كه نيروي اينرسي سازه را با افزايش پريد طبيعي كاهش داده و در نتيجه انرژي زلزله را بوسيله ميرايي هيسترسيس ، جذب و مستهلك نمايد. از اينرو براي ارائه مدل دقيقي از تكيه گاه هاي لاستيك طبيعي با ميرايي زياد لازم است كه مدل دقيقي از قابليت تراكم پذيري ، خاصيت غير خطي حركتي و خاصيت غير خطي بودن مصالح مورد استفاده مدنظر قرار گيرد . در اين مقاله ابتدا مدلي از مصالح تشكيل دهنده تكيه گاههاي لاستيك طبيعي با ميرايي زياد ارائه شده و سپس روابط و ماتريسهاي لازم جهت تحليل به روش المانهاي محدود فرمول بندي و استخراج گرديده است و سپس روش المان محدود سازگار با مدل پيشنهاد شده تشريح مي گردد .در انتها به عنوان كاربردي از روش المانهاي محدود, تغيير شكل پيچشي تكيه گاههاي مذكور جهت درك رفتار آنها شبيه سازي شده است. نشان داده مي شود كه نتايج حاصل از اين شبيه سازي با نتايج بدست آمده از كارهاي آزمايشگاهي تطابق نزديكي داشته و از اين لحاظ بسيار قابل قبول مي باشد.