بررسي كيفيت آب استحصال شده از آب شيرين كن هاي مستقر در شهرها و روستاهاي ايران در سال 1385

[ مجيد قنادي ] - سردبير نشريه ي آب و محيط زيست – شركت مهندسي آب و فاضلاب كشور
[ ژاله فرهادپور ] - كارشناس دفتر نظارت بر بهداشت آب و فاضلاب – شركت مهندسي آب و فاضلاب كشور

خلاصه مقاله:

در پايان سال 1385 بالغ بر 229 دستگاه آب شيرين كن با توان توليد روزانه اي 76/7 هزار متر مكعب در شهرها و روستاهاي كشور شمارش شده ا ست كه در مقايسه با سال 1383 از نظر تعداد 63/3 درصد و از نظر ظرفيت 69/5 درصد رشد نشان مي دهد . بيشترين تراكم آب شيرين كن ها به ترتيب متعلق به استان هاي بوشهر و هرمزگان و قم بوده است . در سال 1385 فرآيند اسمزمعك وس با شمار 218 واحد و مجموع توان توليد روزانه ي 54/6 هزار مترمكعب در مكان نخست قرار داشته است و پس از آن، از نظر تعداد، فرآيند تقطير چند مرحله اي ) ) MSF وVCهر يك با شمار 5 واحد و از منظر ظرفيت، فرآيندهاي MSF و MED هر يك به ترتيب با مجموع توان توليد روزانه ي 18/5 و 2 هزار متر مكعب، رتبه هاي دوم و سوم را دارا بوده اند .
در گروه آب شيرين كن هاي ساحلي، كيفيت آب استحصال شده مخلوطي از سولفاته و كلروره ي سديك و كلسيك بوده و كارآمدي آب شيرين كن ها در تقليل TDS آب 98/75 درصد بوده است . در گروه آب شيرين كن هاي مناطق مركزي، كيفيت آب خام و تصفيه شده با تقليل 91/5 درصدي در مقدار TDS در گروه كلرورسديك قرار دارد . از ديدگاه ارزش تغذيه اي، در برخي از آب شيرين كن ها، مقادير كلسيم، منيزيم و سختي آب استحصال شده، كمتر از حداقل رهنمو د توصيه شده قرار داشته و در موا ردي pH آب نيز به سمت حالت اسيدي و خورنده تمايل نشان مي دهد

ايران، آب شيرين كن ها، كيفيت آب