|
نقش مديريت منابع آب در بيابان زدائي Fulltext
نويسنده:
[ عبدالكريم فاني حق ] - كارشناس ارشد گروه مديريت منابع آب، پژوهشكده منابع آب، مؤسسه تحقيقات آب و عضو كميته اجرايي برنامه اقدام ملي مقابله با بيابان زايي و تعديل اثرهاي خشكسالي
خلاصه مقاله:
به دنبال خشكسالي ها، قحطي شديد و گسترده اواخر دهه 1960 در افريقا، موضوع بيابان زائي به عنوان يك معضل جهاني مطرح گرديد . در راستاي اين موضوع سازمان ملل كميته اي را جهت تدوين كنوانسيون بين المللي مقابله با بيابان زائي راه اندازي نمود . اين معاهده بر لزوم مشاركت ملي در كليه مراحل تدوين واجراي برنامه اقدام ملي مقابله با عوامل بيابان زائي تأكيد داشته و محور اكثر فعاليت ها در سطوح مختلف ملي و محلي، بهبود معيشت ساكنين مناطق مبتلابه با استفاده از دانش و فن آوري بومي و فن آوري نوين مي باشد . وزارتخانه هاي نيرو، نفت، كشور، جهاد كشاورزي، علوم، تحقيقات و فن آوري، آموزش و پرورش، امور خارجه و سازما ن هاي مديريت و برنامه ريزي، محيط زيست، هواشناسي و زمين شناسي در تدوين برنامه اقدام ملي فوق الذكر در كشور نقش مؤثري داشته و دارند . در اين مقاله نقش مديريت منابع آب در جلوگيري يا كاهش روند بيابان زائي مورد تجزيه و تحلي ل قرار گرفته است . عمده ترين مسئله در مديريت صحيح منابع آب به غير از فعاليت هاي بخشي و درون سازماني، احتياج به فعاليت هاي فرابخشي مي باشد كه با همكاري و هماهنگي سازمان ها و وزارتخانه هاي فوق الذكر كه به طور مستقيم و غيرمستقيم با مسئله آب درگير مي باشند قابل انجام و موفقيت آميز خواهد بود .
از نتايج فعاليت هاي فوق الذكردر مديريت صحيح منابع آب مي توان به مهار آبهاي سطحي، عدم اضافه برداشت آبهاي زيرزميني، عدم آلودگي منابع آب و استفاده بهينه از آب در مصارف كشاورزي و سازگاري با كم آبي مي باشند .
كلمات كليدي:
بيابان زدائي، مديريت منابع آب، بيابان زائي، فعاليت هاي بخشي، فعاليت هاي فرابخشي
[ لينک دايمي به اين صفحه: http://www.civilica.com/Paper-CCWS01-CCWS01_008.html ]
|