كم آبياري و ارتقاء كارايي مصرف آب كشاورزي  Fulltext 

[ حسين دهقاني سانيج ] - عضو هيات علمي موسسه تحقيقات فني و مهندسي كشاورزي، سازمان تحقيقات آموزش و ترويج كشاورزي، وزارت جهاد كشاورزي .
[ محمدمهدي نخجواني مقدم ] - عضو هيات علمي موسسه تحقيقات فني و مهندسي كشاورزي، سازمان تحقيقات آموزش و ترويج كشاورزي، وزارت جهاد كشاورزي .
[ فرحناز سهراب ] - عضو هيات علمي موسسه تحقيقات فني و مهندسي كشاورزي، سازمان تحقيقات آموزش و ترويج كشاورزي، وزارت جهاد كشاورزي .

خلاصه مقاله:

محدوديت منابع آبي كشور باعث گرديده تا بخش كشاورزي به عنوان عمده مصرف كننده منابع آبي كشور با كمبود آب براي توليد مواد غذايي روبرو باشد . در اين شرايط مهمترين چالش بخش كشاورزي افزايش بهرهوري آب و توليد بيشتر غذا از آب كمتر است . شاخص كارايي مصرف آب كشاورزي (Water Productivity, WP) در سطوح WP نشان دهنده ميزان توليد به ازاي ميزان آب مصرفي مي باشد . مقدار مختلف مزرعه، دشت و يا حوزه به عوامل مختلف بستگي دارد . كم آبياري از تكنيك هايي مديريتي است كه در بطور قابل توجه اي كارايي مصرف آب را در كشاورزي ارتقاء مي بخشد . كم آبياري به دو صورت فصلي و موضعي قابل اعمال كردن در يك فصل زراعي مي باشد . كم آبياري فصلي در طول يك فصل كشت و بصورت
يكنواخت بر روي محصول تحت آبياري قابل انجام مي باشد، كه به نوعي معرف بهره برداراني است كه در طول فصل كشت از منابع آبي محدودي برخوردار مي باشند و كمآبياري موضعي تنها در مراحل خاصي از فصل كشت اعمال مي گردد . سيستم آبياري قطره اي از جمله روش هاي نوين آبياري است كه توسعه آن به نوبه خود به عنوان راهكاري براي افزايش كارايي مصرف آب كشاورزي مطرح مي باشد . با توجه به امكان كنترل بالاي حجم آب آبياري در اين سيستم، اعمال مديريت كم آبياري با استفاده از آن با دقت بالايي ممكن ميباشد . در اين مقاله در نظر است تا اثرات مديريت كم آبياري فصلي و موضعي بر روي كارايي آب در محصولات رديفي در كشاورزي بررسي و تحليل گردد ..

كم آبياري، آبياري قطره اي، كم آبياري فصلي، كم آبياري موضعي