بررسي گسترش پياز رطوبتي در آبياري قطره اي سطحي و زير سطحي  Fulltext 

[ مهدي بقال باحجب ] - دانشجوي كارشناسي ارشد دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقيقات اهواز
[ حيدرعلي كشكولي ] - هيأت علمي دانشگاه شهيد چمران اهواز
[ پريسا غفاري ] - دانشجوي كارشناسي ارشد دانشگاه شهيد چمران اهواز

خلاصه مقاله:

با توجه به اينكه كشور ما جزء مناطق خشك و نيمه خشك محسوب ميشود، بنابراين استفاده از روشهايي كه از كارايي مصرف آب بالاي برخوردار باشند از راهكارهايي است كه مي توانيم با استفاده از آن راندمان كاربرد آب را بالا برده و كشاورزي پايداري داشته باشيم . نفوذ و پيشروي آب در خاك از مهمترين پارامترهاي طراحي سيستمهاي آبياري مي باشد .
نفوذ آب در خاك از منبع نقطه اي در سطح خاك و زير سطح خاك و گسترش پياز رطوبتي آن بستگي به عوامل زيادي دارد، از جمله اين عوامل بافت خاك و چگالي ظاهري و … مي باشد . آزمايشها در يك مدل شيشه اي به ابعاد 40×40×60 بر روي خاكهاي چند لاية شركت فولاد خوزستان با دبيهاي مختلف انجام گرفت انجام كرد و گرفتگي قطره چكانها و تغييرات دبي و نيز گسترش رطوبت در حالات مختلف قرار گرفتن قطره چكانها ( در يك حالت سطحي و دو حالت زير سطحي ) بررسي شد . در اين تحقيق مشاهده شد كه گسترش پياز رطوبتي وقتي كه خاك سبك در بالا قرار مي گيرد نسبت به حالتي كه لايه سبك در زير لايه سنگين تر قرار مي گيرد سريعتر ميباشد . در آبياري زير سطحي جريان آب به ذرات معلق خاك در حالت آبياري بستگي دارد، زيرا ذرات معلق باعث كاهش دبي و مسدود شدن قطره چكانها ميشود .