بررسي اثرات تنش آبي و مقادير مختلف ازت روي خصوصيات كمي و كيفي چغندرقند  Fulltext 

[ محمد جليني ] - استاديار پژوهش مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي خراسان رضوي

خلاصه مقاله:

در اين تحقيق اثرات تنش آبي و ازت روي خصوصيات كمي و كيفي چغندرقند ) ) Beta Vulgaris L. مورد مطالعه قرار گرفت . آزمايش در سال 1380 در مركز تحقيقات كشاورزي خراسان به اجرا در آمد . طرح آماري مورد استفاده، كرت هاي خردشده در قالب بلوك هاي كامل تصادفي بود كه در سه تكرار انجام گرفت . فاكتورها شامل سه سطح آبي ( بدون تنش آبي، تنش مداوم و تنش ابتدايي ) و سه سطح ازت ) 80 ، 160 و 240 كيلوگرم ازت خالص در هكتار ) بود . سطوح آبي به عنوان عامل اصلي و مقادير ازت به عنوان عامل فرعي در نظر گرفته شد . عملكرد ريشه، درصد قند خالص و ناخالص، عملكرد شكر، درصد قند ملاس و كارايي مصرف آب صفاتي بود كه اندازه گيري شد . نتايج نشان داد كه اثر تيمارهاي آبي روي تمام صفات، به استثناي درصد قند خالص و ملاس، معني دار مي باشد . با افزايش مقدار آب مصرفي، عملكرد ريشه افزايش ولي درصد قند كاهش يافت . اثر مقادير ازت روي تمام صفات معني دار بود . اثرات متقابل به استثناي درصد قند ناخالص در خصوص باقي صفات معني دار بود . در تيمار بدون تنش آبي با افزايش ازت، مقدار عملكرد ريشه نيز افزايش يافت، در صورتي كه افزايش عملكرد در تيمارهاي تنش آبي بسيار جزئي بود . از نظر عملكرد، تيمار بدون تنش آبي با مصرف 160 كيلوگرم ازت در هكتار نتيجه بهتري داشت ولي تيمارهاي تنش، بخصوص تنش مداوم، كارايي مصرف آب بالاتري را نشان دادند

تنش آبي، كارايي مصرف آب، ازت، چغندرقند