استفاده از پسابهاي كشاورزي جهت اصلاح اراضي باير در جنوب خوزستان  Fulltext 

[ حسن رضايي صدر ] - دانش آموختة كارشناسي ارشد دانشگاه تهران و مدير توليد دوم كشاورزي كشت و صنعت سلمان فارسي .

خلاصه مقاله:

پسابهاي كشاورزي يكي از مضرترين منابع آلوده كنندة محيط زيست مي باشند . آلودگي منابع آبهاي سطحي همچون رودخانة كارون و تالاب شادگان در خوزستان توسط اين پسابها در طول يك دهة گذشته به يك مشكل زيست محيطي تبديل گرديده است . اين آبها حاوي مقادير زيادي از عناصر آلوده كننده بوده كه باعث كاهش كيفيت آب در پايين دست مي گردند . جهت اجتناب از اين مشكل، استفادة مجدد از اين آبهاي نامتعارف جهت اصلاح اراضي باير ( خاكهاي شور و قليا ) در جنوب خوزستان مورد بررسي و مطالعه قرار گرفت . سه تيمار آب نامتعارف با سطوح متفاوت هدايت الكتريكي ) ) EC و نسبت جذب سديم ) ) SAR انتخاب گرديد و هر تيمار جهت آبشويي 6 كرت آزمايشي بكار گرفته شد . عمق آب آبشويي در هر نوبت 25 cm بوده و جمعاً 75 cm آب جهت آبشويي كرتها استفاده شد . قبل و پس از هر نوبت آبشويي نمونه هاي خاك از عمق 0 -90 cm تهيه و مقادير هدايت الكتريكي ) ) EC و درصد سديم قابل تبادل ) ) ESP نمونه ها اندازه گيري گرديد . نتايج نشان مي دهد كه استفاده از آب با شوري و قليائيت خيلي زياد ( كلاس ) C4S4 جهت اصلاح خاكهاي شور و قليا در مراحل اولية آبشويي موفقيت آميز بوده و در صورت احداث شبكه هاي آبياري و زهكشي مي توان از اين آبها بنحو مناسبي جهت اصلاح هزاران هكتار از اراضي باير منطقه استفاده كرد . عمق قابل كاربرد اينگونه آبها 100 cm پيشنهاد مي گردد كه تقريباً %40 كل آب مورد نياز جهت اصلاح خاكهاي باير منطقه مي باشد .

محيط زيست، پساب كشاورزي، آبشويي، خاكهاي باير، خوزستان .