پيامدهاي زيست محيطي بازچرخاني و استفاده مجدد آّب بر سيستم خاك و گياه  Fulltext 

[ حسام سيدكابلي ] - دانشجوي كارشناسي ارشد آبياري وزهكشي دانشگاه شهيد چمران اهواز
[ مهدي دلقندي ] - دانشجوي كارشناسي ارشد آبياري وزهكشي دانشگاه شهيد چمران اهواز
[ مرتضي ساقي ] - دانشجوي كارشناسي ارشد عمران - مهندسي رودخانه دانشگاه شهيد چمران اهواز

خلاصه مقاله:

بر طبق برآوردهاي جهاني تا سال 2025 ميلادي تعداد پنجاه و دو كشور با بحرا ن شديد كم آبي مواجه خواهند بود كه ايران نيز جزو اين كشورها مي باشد . از طرفي با رشد و توسعه جوامع و در نتيجه افزايش روز افزون پسابها استفاده مجدد از آن ها ضروري به نظر مي رسد . برخي متخصصان براين باورند كه بهترين روش براي دفع پسابهاي خانگي پخش آنها بر روي اراضي كشاورزي است، زيرا با اين روش هم چرخه مواد غذايي تكميل شده و هم عناصري كه بوسيله گياهان زراعي از خاك خارج شده اند دوباره به آن باز گردانده مي شوند . با اين وجود استفاده از پساب ها داراي پيامد و خطرات زيست محيطي بسياري بر سيستم خاك و گياه مي باشد . در مقاله حاضر به بررسي اين پيامد ها جهت كنترل خطرات موجود پرداخته شد . بررسي ها نشان مي دهد بطور كلي، مي توان از فاضلاب تصفيه شده جهت آبياري محصولاتي استفاده كرد كه بطور مستقيم مورد مصرف انسان قرار نمي گيرند از قبيل پنبه، ذرت، گندم، گل رنگ ( كافشه ) ، نيشكر و آفتابگردان، همچنين مي توان از آن جهت آبياري فضاي سبز شهري، ميادين ورزشي، ميدان گلف و درختكاري ( براي توليد الوار يا زغال ) نيز استفاده كرد .

پازچرخاني، آبياري، زيست محيطي