بهينهسازي مصرف آب در كشت ارقام زود رس و دير رس سويا به منظور مقابله با خشكسالي در گرگان  Fulltext 

[ پريسا شاهين رخسار ] - عضو هيئت علمي تحقيقات فني و مهندسي مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي گيلان
[ محمداسماعيل اسدي ] - عضو هيئت علمي تحقيقات فني و مهندسي مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي گلستان
[ رضايي ] - عضو هيئت علمي تحقيقات فني و مهندسي موسسه تحقيقات برنج كشور

خلاصه مقاله:

اين آزمايش به منظور بررسي اثرات كم آبياري و تنش خشكي بر دو رقم زود رس و دير رس سويا در سال 1385 در ايستگاه تحقيقات كشاورزي گرگان اجرا گرديد . آزمايش به صورت اسپليت پلات در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي شامل سه تيمار آبياري 50 ، 75 و 100 درصد نياز آبي به عنوان عامل اصلي و دو رقم سويا شامل سپيده وDPX به ترتيب زود رس و دير رس به عنوان عامل فرعي در نظر گرفته شد . صفات ارتفاع بوته، ارتفاع تا اولين گره، تعداد گره، تعداد غلاف، تعداد شاخه فرعي، وزن هزار دانه و عملكرد محصول اندازه گيري شد . نتايج نشان داد خشكي و تنش آب اثرات زيادي بر ارقام مورد مطالعه دارد . بطور كلي رقم DPX تعداد غلاف، تعداد شاخه فرعي، وزن هزار دانه و عملكرد بالاتري را نسبت به رقم سپيده از خود نشان داد . البته تعداد گره در رقم سپيده بطور معني داري بيشتر از رقم DPX بود . اختلاف معني داري بين رژيمهاي مختلف آبياري از نظر ارتفاع بوته، تعداد گره و عملكرد محصول مشاهده شد . آبياري 100 درصد بيشترين و آبياري 50 درصد كمترين مقدار را دارا بودند . اما نتايج نشان داد كه آبياري 75 درصد اختلاف قابل ملاحظه اي با آبياري 100 درصد نداشته و مي توان در شرايط كم آبي از اين روش آبياري استفاده نمود .

سويا، كم آبياري ، رقم، DPX ، سپيده