بررسي امكان مديريت منابع زيست محيطي سطحي جهت بهره برداري پايدار ازآبهاي زيرزميني ( مطالعه موردي دشتهاي بوچير وحميران )  Fulltext 

[ علي حسين پور ] - كارشناس ارشدمديريت محيط زيست
[ احمد نوحه گر ] - عضو هيت علمي دانشگاه هرمزگان
[ عبدالرسول سلمان ماهيني ] - عضو هيت علمي دانشگاه گرگان
[ محمود دمي زاده ] - عضو هيت علمي مركزتحقيقات جهاد كشاورزي استان هرمزگان

خلاصه مقاله:

منطقه مورد مطالعه ( دشتهاي بوچير و حميران ) با مساحت تقريبي 78/25 كيلومترمربع در فاصله حدود 360 كيلومتري شمال غرب شهر بندرعباس، 170 كيلومتري غرب بندرلنگه و 65 كيلومتري شرق پارسيان ( گاوبندي ) در منتهي اليه بخش غربي استان هرمزگان واقع شده است . بهره برداري بي رويه از منابع آب زيرزميني دراين منطقه ، نه تنها باعث افت سطح آب زيرزميني، بلكه هجوم آب شور به سفره آب شيرين اين دشت را نيز در پي داشته است طي بررسي آمارواطلاعات وضعيت كمي وكيفي آب دشتهاي مذكور وتجزيه وتحليل نتايج آزمايشات سه ماهه ي چهارم 1385 و ترسيم نقشه هاي TDS و EC نشان مي دهد بيشتر مساحت دشت وضعيت بسيار بحراني داردومقدار EC از مرز 5000 ميكرومهوس برسانتي متر گذشته وهمچنين TDS آن بيش از 3500 ميلي گرم در ليتر مي باشد بنابراين مي بايست با ارائه راهكارهاي مديريتي خصوصا مديريت منابع سطحي اين مشكل رابر طرف نمود . فعاليت هاي مخاطره آميزانساني دردشت با استفاده از روش AHP مورد بررسي قرار گرفته و مهمترين عامل تاثير گذار منفي برروي آبخوان دشت اعم ازكيفي وكمي فعاليت هاي انساني درامركشاورزي واستحصال آب شرب بوده كه با
استفاده از روش مقايسه هاي دو به دو (Pair wise comparisons) تحت عنوان فرآيند سلسله مراتب تحليلي AHP ، (Analytical Hierarchy process ) شناسايي ورتبه بندي شده است

بوچير وحميران TDS-EC-AHP