بررسي كاربرد تصاوير ماهواره اي در شناسايي مناطق مناسب جهت اجراي پروژه هاي آبخوانداري ( مطالعه موردي دشت مشهد )  Fulltext 

[ عليرضا تقوايي ابريشمي ] -
[ حامد سنگوني ] -
[ مهشيد عصاره زادگان ] -
[ ياسمين فاضلي ] -

خلاصه مقاله:

سابقه يك دهه اجراي پژوهشي طرح هاي پخش سيلاب بر عرصه آبخوان در ايران نشان مي دهد كه بيابان ما پتانسيل بالايي در جهت تامين منابع آب و جلوگيري از خسارات جبران ناپذير سيل و كويرزايي دارد . اين ثروت يقينا به عنوان يك پتانسيل متاثر از شرايط و تغييرات اقليمي هميشه در يك حد ثابت و قابل بهره برداري نخواهد ماند . به اين ترتيب دقت و سرعت عمل و اعمال مديريت
صحيح در استفاده از آن موضوعي است كه اهميتي دو چندان دارد .
اجراي پروژه هاي آبخوانداري و پخش سيلاب در مرحله اول نياز به مكان يابي دشت سر هاي اپانداژ در سازندهاي كواترنر دوران معاصر دارد كه در واقع همان آبخوان ها را شامل مي شوند، اين شناسايي و تشخيص طبق شيوه هاي رايج نياز به منابع متعددي دارد كه در شرايط فعلي منابع مذكور براي كليه ي عرصه هاي بياباني ايران فراهم نبوده بررسي منابع موجود نيز به منظور مكان يابي اين عرصه ها فرايندي بس دشوار و زمانبر خواهد بود .
در اين تحقيق با استفاده از GIS پس ازتطبيق عرصه هاي آبخوانداري شناسايي شده درحاشيه جنوبي دشت مشهد با تصاويرماهواره اي موجود توانستيم راهكارهاي ميانبري را در تشخيص عرصه هاي آبخوان شناسايي و معرفي نماييم . در نهايت اين راهكارها با توجه به اولويتي كه از لحاظ سرعت و دقت نسبت به راهكارهاي رايج داشتند به دو دسته راهكارهاي مستقيم و غير مستقيم تقسيم شده و با اعمال ميزان خطاي به دست آمده در هر كدام اولويت بندي شدند .
اين مطالعه نشان مي دهد كه در بعضي شرايط حداقل دقت مورد نياز با استفاده از سنجش از دور قابل استحصال است و چه بسا مواردي كه مي توان ادعا كرد با كمك RS دقتي بسيار بالاتر از شيوه هاي رايج در شناسايي عرصه هاي آبخوان به دست مي آيد ضمن اينكه از سرعت عمل قابل توجهي برخوردار بوده و قابل بهره برداري در GIS نيز مي باشد .

پخش سيلاب ( آبخوانداري ) – – RS – GIS تصاوير لندست – دشت مشهد