استفاده از پيل هاي سوختي در تامين انرژي ساختمان ها  Fulltext 

[ مرتضي كوشا ] - عضو هيئت علمي و عاون پژوهشي مركز تحقيقات مهندسي اصفهان

خلاصه مقاله:

پيل سوختي به عنوان يكي از مولدهاي انرژي هاي نو كه با فرايند الكتروشيميايي توان تبديل سوخت را به طور مستقيم به الكتريسيته دارد و محصول جانبي آن فقط حرارت و آب است، راندماني بالاتر از انواع ديگر تكنولوژي هاي تبديل انرژي دارد. ماهيت مدولار آنها همراه با توانايي آنها براي توليد الكتريسيته با شيوه اي تميز و پر راندمان، آنها را راي گستره اي وسيع از كاربردها و بازارها جاذب ساخته است و ميليونها دلار در اين تكنولوژي به اميد اينكه بتوانند براي تأمين انرژي در كاربرهاي ايستگاهي و متحرك مورد استفاده قرار گيرند، سرمايه گذاري شده است و انتظار
ميرود كه در دو دهه آينده در ساختمانها از آنها استفاده شود و آنها بتوانند علاوه بر توليد الكتريسيته، انرژي سيستمهاي گرمايشي، آب گرم كن ها و تهويه مطبوع را تأمين كنند.
پيل هاي سوختي انواع مختلفي دارند. پيل هاي سوختي كه امروزه براي توليد انرژي ايستگاهي كه مي توانند براي تأمين انرژي ساختمانها به كار گرفته شوند، استفاده مي شود شامل پيل هاي سوختي اسيد فسفريك،(PAFCs)، پيلهاي سوختي پليمري يا داراي غشاء مبادله كننده يون (PEMFCs) پيل هاي سوختي اكسيد جامد (SOFCs) و پيل هاي سوختي كربنات مذاب (MCFCs) ميباشد. ازط ميان اينها، پيل سوختي PEMFCs با دماي كاركرد 70 تا 90 درجه سانتي گراد و پيل سوختي SOFCs با دماي كاركرد 700 تا 1000 درجه سانتيگراد بيشترين سهم بازار را دارند. اين دو نوع پيل سوختي هدف اول تجاري سازي با ظرفيت ۱ تا ۱۰ كيلووات براي ساختمانهاي مسكوني و ۲۵ تا ۲۵۰ كيلووات براي ساختمانهاي تجاري مي باشند. در اين مقاله، ابتدا انواع پيل سوختي و مزايا و معايب آنها تشريح شده و سپس مثالهايي از كاربرد آنها در ساختمانها ذكر خواهد گرديد.

انرژي، پيل سوختي، ساختمان