[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

بررسي غلظت جيوه در دندانپزشكان ترميمي شهرستان تهران: تاثير سن, جنس, سابقه شغلي, تخصص و تعداد دندان هاي آمالگامي  Fulltext 

[ عباس اسماعيلي ساري ] - دانشيار گروه محيط زيست، دانشكده منابع طبيعي و علوم دريايي نور، دانشگاه تربيت مدرس
[ قاسم ذوالفقاري ] - كارشناسي ارشد مهندسي منابع طبيعي-محيط زيست، دانشكده منابع طبيعي و علوم دريايي نور، دانشگاه تربيت مدرس
[ سيدمحمود قاسمپور ] - مربي گروه محيط زيست، دانشكده منابع طبيعي و علوم دريايي نور، دانشگاه تربيت مدرس
[ سيدشجاع الدين شائق ] - استاديار گروه پروتز، دانشكده دندانپزشكي، دانشگاه شاهد

خلاصه مقاله:

آمالگام به عنوان يك ماده ترميمي بيش از 150 سال مورد استفاده قرار گرفته است. جيوه تشكيل دهنده 50 درصد آمالگام بوده وتنها فلز مايع در دماي اتاق مي باشد. همين خاصيت كليدي دليل كاربرد موفق آن به عنوان ماده پركردني مي باشد. اندازه گيري جيوه در بافت هاي بيولوژيكي غير مخرب در برخي از مطالعات انجام شده است. دندانپزشكان گروهي از افرادي هستند كه به طور بالقوه در معرض جيوه معدني مي باشند و مواجهه آن ها با جيوه از طريق جابجايي آمالگام حاوي جيوه صورت مي گيرد. هدف از اين مطالعه ارزيابي مواجهه دندانپزشكان ايراني به جيوه در شهر تهران مي باشد. اين پروژه كه بين ارديبهشت 1384و ارديبهشت 1385 صورت پذيرفت، شامل 100 دندانپزشك (به طور تصادفي) و 35 فرد به عنوان گروه شاهد در همه مناطق تهران (شمال، جنوب، شرق و غرب) بود. از هر دندانپزشك يك نمونه ناخن گرفته شد و اطلاعات مربوطه به صورت پرسشنامه جمع آوري گرديد. نمونه ها توسط Advanced MercuryAnalyzer LECOs 254, standard method D-6722 آناليز شدند.
غلظت هاي جيوه در ناخن دندانپزشكان ترميمي بين ppm 0/14 تا ppm 27/27 ، در گروه شاهد بين 0 تا ppm 1/7 و در دندانپزشكان ارتودنسي بين ppm 0/15 تا ppm 14/53 قرار داشت. در اين مطالعه همچنين اثرات سن، جنس، سابقه شغلي، تخصص و تعداد دندان هاي آمالگامي روي مقادير جيوه در بين دندانپزشكان بررسي شد. نتايج نشان داد كه متغير سن اثر معني داري بر روي ميزان جيوه ناخن داشت اما متغير هاي جنس، سابقه شغلي، تخصص و تعداد دندان هاي آمالگامي اثر معني داري بر روي ميزان جيوه نداشتند. آناليز آماري نشان داد كه مقدار جيوه به طور معني داري در دندانپزشكان بالاتر از گروه شاهد بود. مقادير جيوه بالا در برخي دندانپزشكان، به نظر مي رسد در نتيجه تماس بالقوه از طريق آماده سازي آمالگام، ريخت و پاش جيوه و بقاياي آمالگام در كف اتاق محل كار باشد. بهبود مسائل بهداشتي جيوه و كنترل منظم هواي محل كار جهت جلوگيري از مواجهه با جيوه در كلينيك هاي دندانپزشكي بايد صورت گيرد.

جيوه، آمالگام، ناخن، دندانپزشكان ايراني