|
استفاده از نانو پليمرهاي متخلخل در جداسازي آلايندههاي آلي آب Fulltext
نويسندهگان:
[ مريم كياني صدر ] - دانشجوي كارشناسي ارشد علوم محيط زيست-آلودگي هاي محيط زيست – دانشگاه آزادواحدعلوم و تحقيقات اهواز
[ نسا شاهميري ] -
[ همتا گلكاريان ] -
 خلاصه مقاله:
هنگامي كه يك مولكول آب گريز در محيط وجود داشته باشد، مولكولهاي آلاينده به جسمي متصل ميشوند كه از لحاظ شيميايي بيشترين شباهت را به آنها داشته باشد. به همين علت نانوپليمرهاي متخلخل كه بسيار به مولكولهاي مواد آلاينده شبيهاند. مناسبترين شيوه جداسازي اين نوع آلايندههاي آلي از آب و خاك به شمار ميروند. با استفاده از سيلكودكسترينها به عنوان اجزاي اصلي اين مواد پليمري، دسته جديدي از پليمرهاي آلي متخلخل توليد شدهاند. اينگونه نانوپليمرهاي متخلخل قادرند كه غلظت آلايندههاي موجود در آب شرب را تا چند قيمت در تريليون كاهش دهند. همچنين در صورت آلوده شدن منابع آلي به آلايندههاي آلي مانند نشست نفت از تانكرها به دريا، اين پليمرها قادر به پاكسازي منابع مذكور هستند. قدرت چسبندگي مولكولي آلي به اين نوع پليمرها حدود 100 هزار بار قويتر از اتصال اين مولكولها به جاذبهاي معمولي از قبيل كربنها فعال است در اين تحقيق در مورد چگونگي ساخت و جداسازي آلايندههاي آلي از آب توسط نانوپليمرهاي متخلخل صحبت شده است.
كلمات كليدي:
آلايندههاي آلي، نانوپليمر متخلخل، جداسازي، سيلكودكسترين
[ لينک دايمي به اين صفحه: http://www.civilica.com/Paper-CEE01-CEE01_299.html ]
|
منو اصلی
لينكها
اطلاعات مقاله
نمايش خلاصه مقاله
دريافت اصل مقاله (ویژه اعضا)
خرید اصل مقاله