بررسي محاسن و معايب كاربرد شناورسازي در تصفيه آبهاي آلوده  Fulltext 

[ نعيم بني سعيد ] - كارشناس ارشد مهندسي محيط زيست – آب و فاضلاب -كارشناس شركت مهندسين مشاور دز آب
[ مهدي فرزادكيا ] - دكتراي مهندسي بهداشت محيط – عضو هيئت علمي دانشگاه علوم پزشكي همدان

خلاصه مقاله:

شناورسازي عملياتي است كه در آن ذراتي را كه دانسيته كمتري نسبت به آب دارند را بوسيله شناور شدن در سطح، زلال‌سازي مي‌كند. دراين عمليات حذف ذرات بوسيله جمع كننده‌هاي سطحي لنجام مي شود. بيشترين كاربرد در كاهش دانسيته ، از طريق چسبيدن حبابهاي هوا به ذرات صورت مي‌گيرد. از اين عمليات مي‌توان براي طيف وسيعي از ذرات معلق استفاده نمود. حبابهاي هوايي كه باعث شناورسازي مواد معلق مي‌شوند را مي توان به يكي از راههاي(1) استفاده از سيستم خلاء جهت گازهاي محلول (2)بوسيله تزريق هوا از هواده‌هاي عمقي(3)غيرمحلول سازي گاز در فشار بالا كه در اين صورت در موقع رهاسازي محلول و رسيدن آن به فشار اتمسفر باعث خروج گاز مي‌گردد ، توليد نمود.كه روش اخير شناور سازي با استفاده از هواي محلول ناميده مي شود. اين عمليات بيشتر در صنايع بخصوص صنايع كاني و پالايشگاهها جهت جداسازي دو فاز جامد و مايع كاربرد دارد. از اين عمليات نيز مي‌توان بجاي ته‌نشيني در سيستمهاي تصفيه آب و فاضلاب استفاده نمود.كاربردهاي اختصاصي از اين عمليات عبارتند از:
- زلال سازي آب حاوي مواد منعقد كننده در توليد آب شرب
- حذف فيبرهاي كاغذي در فاضلاب كارخانه‌هاي كاغذ سازي
- حذف روغن و چربي و مواد مشابه از فاضلاب بخصوص صنايع غذايي، پالايشگاه روغن و فاضلاب خشكشويي‌ها
- تغليظ فلزات در صنايع كاني
- تغليظ لجن فاضلاب

آبهاي آلوده، تصفيه ، شناورسازي، هواي محلول، DAF