بررسي ميزان حذف مواد آلي از آب هاي سطحي با كاربرد شناورسازي با هواي محلول ( بررسي موردي رودخانه كارون)  Fulltext 

[ نعيم بني سعيد ] - كارشناس ارشد مهندسي محيط زيست – آب و فاضلاب -كارشناس شركت مهندسين مشاور دز آب
[ نعمت الله جعفرزاده ] - دكتراي مهندسي بهداشت محيط – عضو هيئت علمي دانشگاه جندي شاپور اهواز
[ فرامرز تركيان ] - دكتراي مهندسي محيط زيست – مدير پروژه پژوهشكده محيط زيست پژوهشگاه صنعت نفت
[ غازي عيدان ] - كارشناس ارشد مهندسي محيط زيست – رئيس اسبق(بازنشسته) پژوهشكده محيط زيست پژروهشگاه صنعت نفت

خلاصه مقاله:

شناورسازي با استفاده از تفاوت وزن مخصوص بين جامدات يا مايعات به صورت قطرات كوچك معلق با مايعات بوده و در مقايسه با عمليات ته‌نشيني ، روش جداسازي جامد - مايع يا مايع - مايع بر اساس وزن مخصوص ظاهري يا حقيقي ذرات مي باشد. در اين تحقيق با استفاده از يك دستگاه نيمه صنعتي كارايي اين سيستم در حذف مواد آلي در تصفيه خانه‌هايي كه از آب كارون تغذيه مي‌شوند سنجيده شده است.
اهداف اصلي اين تحقيق شامل بررسي راندمان حذف تركيبات مواد آلي در سيستم DAF (Dissolved Air Flotation ) از آب رودخانه بوده است.
نتايج تحقيق بيان مي دارد كه دامنه تغييرات راندمان حذف كل كربن آلي در پايلوت DAF بين 13 تا 82 درصد با ميانگين 44 درصد بوده كه نشان دهنده وجود رابطه مستقيم بين ميزان بازدهي حذف TOC با ميزان غلظت TOC ورودي به سيستم است. با توجه به فراتر از حد مجاز نبودن اين پارامتر در طول دوره تحقيق، مي توان راندمان حذف TOC را قابل قبول قلمداد كرد چنانكه در اين ميزان نيز در مواردي بيش از 80 درصد حذف مواد آلي رخ داده است.
لذا استفاده از اين سيستم جهت توليد آب با كيفيت بهتر در تصفيه آب رودخانه كارون بعنوان فرآيند تكميلي توصيه گرديد.

شناورسازي با هواي محلول، تصفيه آبهاي سطحي ، ،مواد آلي ، رودخانه كارون، DAF