سنتز مشتقات بنزوتريازول به عنوان جاذب UV و بررسي نقش آنها در كاهش آلودگي محيط زيست  Fulltext 

[ فاطمه اسكندري ] -
[ نادر زبرجد ] -
[ غلامرضا نبي بيدهندي ] -
[ محمدرضا طالعي ] -

خلاصه مقاله:

بسپارها به تنهايي مصرف كمي دارند و جهت بهبود خواص فيزيكي و مكانيكي و ازدياد طول عمر آنها مواد افزودني كه خواص ويژه اي به بسپار مي بخشد افزوده مي شود . اين مواد مي تواند به عنوان عوامل ارتباط دهنده، رنگ كننده ها، مواد اشتعال كاه و كاهش دهنده دود، اصلاح كنندگان، پركننده ، روان كننده، نرم كننده، سفيد كننده نوري، مواد ضد الكتريسيته
ساكن، پايدار كننده نوري عمل كنند .
جذب UV ، اولين قدم در فرآيند تخريب نوري بسپار به حساب مي آيد . بسپارها در ساختمان رنگ و پوشش براي پيوند دادن رنگدانه ها به سطح بكار مي روند . تخريب بسپار در اثر جذب UV باعث كاهش طول عمر و دوام رنگ مي شود . همچنين جذب UV مي تواند شيد رنگ را تغيير دهد . در اثر اين مشكلات سطح بايد مجددا رنگ آميزي شود كه باعث آزاد كردن آلاينده هايي مانند تركيبات آلي فرار ) ) VOC ، افزودني هاي سمي رنگ، بسپارهاي با نيمه عمر بالا به محيط زيست مي شود . يكي از راهكارهاي كاهش اين مشكلات افزايش پايداري رنگ با افزودن تركيبات جاذب UV است . بنزوتريازول ها يكي از مهمترين اين افزودني ها هستند . در اين پروژه تعدادي از مشتقات جديد بنزوتريازول سنتز، و كارايي
آنها در افزايش دوام رنگهاي آلكيدي و كاهش آلودگي محيط زيست بررسي شده است . نتايج نشان مي دهد كه افزودن اين مواد پايداري نوري رنگ را به شدت افزايش داده و به علت عدم نياز به رنگ آميزي مجدد، از انتشار مواد آلاينده و مصرف منابع طبيعي اضافي جلوگيري مي كند .

تركيبات آلي فرار، مواد جاذب UV ، افزودني بسپار، آلاينده محيط زيست، پايداري نوري