سنتز مشتقات بنزوفنون به عنوان جاذب UV و نقش آنها در كاهش آلودگي محيط زيست  Fulltext 

[ نادر زبرجد ] -
[ غلامرضا نبي بيدهندي ] -
[ حسين كرميان ] -

خلاصه مقاله:

در ميان صنايع شيميايي، صنايع رنگسازي و پوشش يكي از گسترده ترين منابع آلاينده محيط زيست بشمار مي روند . اين صنايع با انتشار تركيبات آلي فرار ) ) VOC ، با رها سازي رنگينه ها يا رنگدانه هاي سمي، و به جا گذاشتن بسپارهايي كه نيمه عمر بالايي دارند، موجب آلودگي محيط زيست مي شوند . براي كاهش آلايندگي اين صنايع روش هاي مختلفي بكار رفته است . يكي از آنها افزايش طول عمر رنك و پوشش و جلوگيري از رنگ آميزي مجدد است تا از آلودكي محيط زيست از يك طرف و صرفه جويي در مصرف منابع طبيعي از طرف ديگر باعث كاهش عوامل آلاينده محيط زيست مي شود . يكي از عوامل موثر در افزايش عمر پوشش و رنگ، استفاده از تركيبات جاذب UV است كه باعث پايداري نوري بسپارهاي پوشش شده، و از تغيير شيد رنگ جلوگيري مي كنند . يكي از پرمصرف ترين تركيبات جاذب UV مشتقات - 2 هيدروكسي بنزوفنون است . در اين پروژه تعدادي از مشتقات جديد آن سنتز شده و ميزان كارايي آنها به عنوان جاذب UV در رنگ هاي آلكيدي، كه از منابع تركيبات آلي فرار است، بررسي شده است .
نتايج نشان مي دهد كه افزودن اين مواد پايداري نوري رنگ را افزايش داده و به علت عدم نياز به رنگ آميزي مجدد، از انتشار مواد آلاينده و مصرف منابع طبيعي اضافي جلوگيري مي كند .

تركيبات آلي فرار ) ) VOC ، بنزوفنون ها، مواد جاذب UV ، افزودني بسپار، آلاينده محيط زيست، پايداري نوري