اصول كلي در طرح و اجراي ساختمانهاي روستايي در مناطق زلزله خيز  Fulltext 

[ بابك عباسيان ] - دانشگاه آزاد اسلامي واحد مراغه-دانشجوي سال آخر مهندسي عمران
[ پرويز شهبازي ] - دانشگاه آزاد اسلامي واحد مراغه- عضو هيأت علمي

خلاصه مقاله:

براساس مطالعات انجام ش ده تقريباً هرساله چند زلزله با بزرگي بالاي ۵ ريشتر در ايران اتفاق مي افتد كه با توجه به گستردگي مناطق روستائي در كشور،حوزه تأثير اكثر اين اين زلزله ها در مناطق روستائي كشور مي باشد .اين درحالي است كه هنوز در مناطق روستائي به جهت شرايط اقتصادي،فرهنگي و محي طي و نبود سياست مناسب و عدم كنترل ساخت و ساز از سوي ارگانهاي دولتي،حتي حداقل ضوابط و معيارهاي فني در ساختمانسازي رعايت نميشود.از اينرو اكثر ساختمانهاي مناطق روستائي كشورمان در برابر پديده هاي مخرب طبيعي بخصوص زلزله بسيارآسيب پذير مي باشند .هرچند در اكثر منا طق روستائي دور افتاده امكان تهيه مصالح مرغوب ميسر نمي باشد واستفاده از مصالح در دسترس و محلي امري اجتناب ناپذير است ولي دركل تحقيق در زمينه بهبود خواص اين مصالح و بكارگيري نتايج بدست آمده،آموزش دست اندركاران ساخت و ساز روستائي و نهايتاً رعايت اصول و ضوابط فني وخالت و نظارت ارگانهاي دولتي در ساخت و ساز روستائي كشور مي تواند در بهبود كيفيت ساخت و ساز مناطق روستائي مؤثر باشد.اين مقاله بطور خلاصه به اصول اوليه و كلي ساخت و ساز در مناطق روستائي بخصوص در مناطق روستائي زلزله خيز مي پردازد كه با رعايت آن در طرح و اجرا مي توان ساختمانهاي اين مناطق را در برابر اثرات ناشي از زلزله مقاوم و ايمن نمود. مهاربندي( Braced )سيستم مقاوم در مقابل بارهاي جانبي- شكل پذيري( Ductility ): قابليت جذب انرژي وتغييرشكل بدون شكست : آبگونگي يا روانگرائي( Liquefaction )كاهش شديد مقاومت و رواني خاكهاي ماسه اي نامتراكم اشباع مي باشد :كه در زلزله رخ مي دهد .