نحوه عملکرد ميراگر و ضربه گيرها در ساختمانها  Fulltext 

[ محمدحسام حديدي ] - کارشناسي عمران دانشگاه آزاد کرمانشاه و عضو باشگاه پژوهشگران جوان

خلاصه مقاله:

جداسازي پايه و اساس يکي از راه حل هاي موثر براي محافظت ساختمانهاي بزرگ از خسارت زلزله مي باشد. اين راه حل پرهزينه است زيرا کل ساختمان بايد به تکيه گاههاي غلتکي يا الاستومتريک که در سرتاسر توزيع شده باشند داراي نتايجي مشابه و در عوض هزينه پايين تري مي باشد. اين متن به چگونگي نصب اين ميرا کننده هاي لزج در سازه مي پردازد و در ضمن مثالهاي متعددي را مطرح مي کنيم. با بيشترين سازه، يک مقدار نسبتا کوچک ضربه گيري يک کاهش بزرگ در فشار و تغيير شکل(تغيير مکان پراکنده بودن) توسط از بين بردن انرژي از سازه را فراهم مي کند. برايمثال با يک توقف اتومبيل ، خفه کن، يا ضربه گير، به منظور کنترل حرکت فنر استفاده شده است. نيروي ضربه گيري (استهلاک) مورد نياز کاملا نسبت به فنر مقايسه شده است، که بايد از وسيله نقليه و تغيير شکل تحت برآمدگي بارگيري محافظت کند. يک موقعيت مشابه با يک ساختمان جايي که نيروهاي فنر توسط ستونهاي ساختمان يا پايه جدا کننده ها را که هر دو از ساختمان و هم تغيير شکل تحت بارگيري را تامين مي کند. اين تنها به يک مقدار کوچک نيروي ميرايي چسبنده به منظور کاهش تغيير شکل (انحراف) ساختمان توسط يک عامل دو يا سه گانه در حالي که به منظور همزمان فشارهاي کلي ستون را کاهش دهد نياز دارد.

ضربه گير ، سيال لزج ، بالشتکهاي الاستومتريک