|
مديريت منابع آبهاي زيرزميني بمنظور جلوگيري از آلودگي آن Fulltext
نويسندهگان:
[ اکبر باغ وند ] - استاديار گروه مهندسي عمران محيط زيست دانشکده محيط زيست دانشگاه تهران
[ سعيد گيوه چي ] - دانشجوي کارشناسي ارشد مديريت در سوانح طبيعي دانشکده محيط زيست
 خلاصه مقاله:
آب فراوانترين سيال موجود در قشر زمين بوده و از آن به عنوان بهترين حلال طبيعي ياد مي گردد که تاکنون در اختيار بشر قرار گرفته است. آب هاي زيرزميني به عنوان يکي از اساسي ترين منابع تامين آب مصرفي مورد نياز در ايران از ديرباز مورد توجه قرار گرفته است. براساس شواهد وجود کيلومترها کاريز و صدها حلقه چاه در مناطق مختلف ايران گواهي بر اين مدعاست. مديريت منابع آب هاي زيرزميني در برابر نفوذ و گسترش آلاينده هاي زيست محيطي با وجود نقش عمده آبهاي زيرزميني در تامين بخشي از آب مصرفي مورد نياز کمتر مورد توجه بوده است. با توجه به سهم عمده اين گروه از منابع آب در تامين آب مصرفي مورد نياز در بخشهاي مختلف و از جمله آب شرب و نيز توجه به اين نکته که آلده شدن اين آبها به آلاينده ها مدت زمان و هزينه قابل توجهي را جهت پاکسازي و بازگرداني اين منابع به چرخه مصرف در پي خواهد داشت، لزوم مديريت منابع آبهاي زيرزميني ضروري به نظر مي رسد.
كلمات كليدي:
آلاينده ، حفاظت ، خطرپذيري ، مديريت ، منابع آبهاي زيرزميني
[ لينک دايمي به اين صفحه: http://www.civilica.com/Paper-CESC12-CESC12_088.html ]
|
منو اصلی
لينكها
اطلاعات مقاله
نمايش خلاصه مقاله
دريافت اصل مقاله (ویژه اعضا)
خرید اصل مقاله