استفاده بهينه از ضايعات كارخانه هاي صنايع مواد غذايي و كشاورزي  Fulltext 

[ بهمن غلامحسين گودرزي ] - عضو هيات علمي موسسه رازي حصارك كرج
[ رويا باقريان ] - عضو هيئت علمي دانشگاه علوم پزشكي تهران

خلاصه مقاله:

خطر كاهش مواد غذايي موجود در طبيعت و افزايش روز افزون جمعيت و ترس از عدم جايگزيني مواد مورد استفاده به خصوص غذا براي انسان، توجه بسياري از محققين كشورهاي جهان را به استفاده از روشهاي بيوتكنولوژي بخصوص در زمينه صنايع مواد غذايي را به خود معطوف كرده است. با زياني مواد زايد صنايع مواد غذايي و كشاورزي مي تواند در بسياري از موارد، راه گشاي حل مشكلات كمبود مواد غذايي در طبيعت باشد.
طي تحقيق انجام شده در بسياري از صنايع توليد مواد غذايي مانند كارخانه هاي قند سازي، پنير سازي ، صنايع روغن سازي از دانه هاي گياهي و … مواد زايد، متنوعي توليد مي گردد كه حاوي منبع كربن، ازت، املاح و ويتامينهاي مورد نياز پروسه هاي بيوتكنولوژي مي باشند.
در طي يك برررسي معلوم شد كه آب پنير حاصل از يك كارخانه پنيرسازي و ملاس حاصل از يك كارخانه قندسازي علاوه بر پروتئينهاي فراوان به ترتيب حاوي 6-5 و 13-12 درصد قند مي باشد. با تخمير نمودن اين مواد توسط مخمرها قادر شديم طي يك پروسه تخمير به ترتيب از ملاس چغدرقند و آب پنير ، 7-6 و 3-2/5 درصد الكل بدست اوريم كه مي توان با افزود يك نوع استوباكتر الكل حاصله را به سركه تبديل كرده و از لور حاصله كه حاوي پروتئينهاي مختلف و بقاياي ميكروارگانيسمها مي باشد، مي توان به عنوان يك مكمل غذاي مغذي و جامد براي طيور و دامها استفاده كرد.
با توجه به تحقيق بعمل آمده مي توان با توسعه و يا تاسيس يك بخش كوچك در كنار كارخانه هاي صنايع مواد غذايي و حتي كشاورزي علاوه بر كاهش ضايعات و استفاده مجدد آنها، از الودگي محيط زيست كاسته و از به هدر رفتن يك منبع سرشار از انرژي جلوگيري نمود.