بهبود فرمان پذيري خودرو از طريق بهينه سازي هندسي مكانيزم فرمان به كمك الگوريتم ژنتيك  Fulltext 

[ مسعود شريعت پناهي ] - استاديار گروه مهندسي مكانيك، دانشكده فني دانشگاه تهران
[ رضا كاظمي ] - سرمهندس ارشد ديناميك خودرو مركز تحقيقات ايران خودرو و دانشجوي دكتراي مهندسي مكانيك دانشگاه صنعتي اميركبير
[ حميدرضا اسماعيلي ] - كارشناس ارشد مهندسي مكانيك دانشكده فني دانشگاه تهران

خلاصه مقاله:

كيفيت «فرمان پذيري» (Handling) يك خودرو كه بيانگر رفتار ديناميكي آن در حركت بر روي مسيرهاي منحني است، متاثر از ويژگي هاي هندسي و عملكردي ساز و كارهاي گوناگون به كار رفته د رخودرو نظير سيستم هاي فرمان، تعليق وترمز است. بر اين اساس، در طراي هر يك از سيستم هاي ياد شده بايد تاثير ويژگي هاي آن سيستم در فرمان پذيري خودرو به عنوان يكي از معيارهاي مهم در نظر گرفته شود.
در اين مقاله، تاثير هندسه – و بطور مشخص مختصات اتصالات – ساز و كار دهنده شانه اي به كار رفته در سيستم هاي معمول فرمان بر فرمان پذيري خودرو بررسي و روش جديدي براي دستيابي به بهترين كيفيت فرمان پذيري با استفاده از الگوريتم هاي زنتيك پيشنهاد شده است. بدين منظور، مدل ديناميكي فرمان دنده – شانه اي با مدل ديناميكي كل خودرو تلفيق شده و پارامترهاي ديناميكي و قيدهاي سينماتيكي ساز و كارفرمان در مدل ديناميكي مناسبي كه با استفاده از مدل خطي تاير براي بررسي فرمان پذيري خودرو انتخاب شده، ادغام شده است. معادلاتي كه به اين طريق به دست مي آيد به ازاي ورودي پله اي به غربيلك فرمان به كمك نرم افزار MATLAB حل شده و مقادير شاخص هاي فرمان پذيري خودرو مورد نظر، محاسبه مي شود. در روش پيشنهادي براي يافتن مختصات مطلوب اتصالات، ساز و كار فرمان از يك الگوريتم ژنتيك نخبه گرا (Elitist GA) استفاده و مزاياي استفاده از اين روش نيز توضيح داده شده است.

ديناميك خودرو ، فرمان پذيري ، سيستم فرمان ، بهينه سازي ، الگوريتم ژنتيك