نقش تحقيقات و واحدهاي تحقيق و توسعه در ارتقاي سطح فن آوري و سازگاري ماشين هاي كشاورزي با شرايط ايران  Fulltext 

[ احمد محسني منش ] - عضو هيات علمي بخش فني و مهندسي مركز تحقيقات كشاورزي خراسان

خلاصه مقاله:

با توجه به كمبود نيروي كار در كشورهاي در حال توسعه همانند كشورهاي پيشرفته، نياز به فن آور در چندساله اخير رشد فزاينده اي يافته است. كشورهاي جهان سوم بر حسب سياست هاي داخلي خود، غالبا بيش از پنجاه درصد فن آوري جديد را به كشور وارد مي سازند. در كشورايران به دليل كمبود امكانات در منابع مختلف، نمي توان تحقيقات پايه و بنيادي را توصيه كرد. از طرفي ورود فن آوري جديد به صورت خام و مطالعه نشده ممكن است به دليل ناسازگاري موجود قابل استفاده نباشد و حتي در مواردي نيز زيان بخش باشد. لذا بهينه سازي فنون وارداتي با وضعيت موجود، امري حياتي و اجتناب ناپذير است . اين موضوع با توجه به شرايط آب و هوايي، نحوه كشت، بافت موجود و ساختمان خاك و وسعت متنوع مزارع در ايران، در مورد ماشين هاي كشاورزي عينيت زيادي يافته است. دراين مقاله سعي مي شود كه با مرور انواع راه حل هاي تحقيقاتي و توسعه اي در ماشين هاي كشاورزي و سپس موضوع بهينه سازي (ساززگاري ماشين هاي كشاورزي با شرايط ايران)، در ارتباط با ماشين هاي آماده سازي، كاشت، داشت و برداشت براي محصول غلات – كه با اهميت ترين موضوع در كشاورزي است – بحث و بررسي شود.