سياستهاي تحقيق و توسعه (R&D) درايران و مقايسه آن با كشورهاي پيشرفته دنيا  Fulltext 

[ محمدرضا عدل پرور ] -

خلاصه مقاله:

لازمه برنامه ريزي صحيح و انتخاب راهبردي تحقيقات به منظور دستيابي به توسعه، به ويژه توسعه فني و صنعتي، بررسي دقيق سوابق و تجربيات ساير كشورها، بخصوص كشورهاي كاملاً پيشرفته در زمينه هاي تحقيقاتي و استفاده از نتايج تحقيقات، در زمينه توسعه شامل: توسعه فرهنگي، و در نظر گرفتن موقعيت اقتصادي، سياسي، جغرافيايي آنها، تجزيه و تحليل روشهاي مختلف بكارگرفته شده از سوي آنها براي رسيدن به خود اتكايي ملي و شناسايي علل پيروزيها و شكست آنها است.
در اين مقاله سعي شده است كه سياستهاي كلان تحقيق و توسعه در ايران مورد بررسي قرار گرفته و نتايج آن با كشورهاي پيشرفته دنيا مانند آمريكا و ژاپن تا به نتيجه گيري و يافتن نقاط قوت (مزيتهاي نسبي) و نقاط ضعف برنامه ها برسيم.
براي رسيدن به نتايج مورد نظر در اين سري مطالعات لازم است بعضي اطلاعات آماري مورد رازيابي و تجزيه و تحليل قرار گرفته و ضمن مقايسه آن با ديگر كشورهاي پيشرفته به يك نتيجه منطقي و بهتر در سوق دادن سياستهاي تحقيق و توسعه در كشور ايران جهت حل مشكلات و معضلات رسيد.
بررسي نتايج اين سري مطالعات نشان مي دهند كه لازم است سيستم سرمايه گذاري در امور تحقيق و توسعه دچار دگرگوني شوند. بدين مفهوم كه ميزان منابع مالي بخصوص سرمايه گذراي بخش خصوصي در اين امور افزايش يافته و حمايتهاي بخش دولتي نيز فراموش نشود . از طرف ديگر لازم است توسعه منابع انساني جهت حركت بسوي تحقيق و توسعه بيشتر تشويق و مورد عنايت خاص قرار گيرد.

شاخص ، منابع مالي ، نيروي انساني ، تحقيق و توسعه ، محقق ، اعتبارات تحقيقاتي