نقش مديريت برنامه ريزي در فعاليتهاي تحقيق و توسعه  Fulltext 

[ ليلا وطني ] - كارشناس تحقيق و توسعه صنايع چوب و كاغذ مازندران

خلاصه مقاله:

واحدهاي تحقيق و توسعه در كارخانجات هسته اوليه فعاليتهاي تحقيقاتي هستند اين واحدها به طور عمده فعاليتهايي از قبيل ارتقاء كيفيت محصول، طراحي محصول جديد، بهينه سازي فرايندها، انتقال و جذب فناوري و كسب دانش فني براي توليد را درچارچوب سياستهاي صاحبان صنايع دنبال مي نمايند.
جهت بهبود و پيشبرد اهداف واحدهاي تحقيق و توسعه ، داشتن برنامه ريزي و مديريت زمان در فعاليتها به منظور تجزيه و تحليل وضعيت موجود و ارائه راهكارهاي مناسب ضروري مي باشد. در گذشته در اكثر كارهاي تحقيقاتي به مساله برنامه ريزي و ارزيابي پروژه ها اهميت زيادي داده نمي شد ولي با رشد صنعت، افزايش جمعيت درجوامع بشري ، رقابت براي جلب مشتريان و تسخير سهم بيشتري از بازار، گرايش ايجاد واحدهاي تحقيق و توسعه در بخشهاي خصوصي به شدت افزايش يافت و از طريفي به اين علت كه سرمايه گذران خصوصي توان سرمايه گذاري بدون بازگشت را ندارند، مي بايست قبل از سرمايه گذاري روي پروژه هاي تحقيقاتي، آنها را مورد بررسي قرار داده تا با برنامه ريزي صحيح ريسك سرمايه گذاري را به حداقل برسانند.
اجراي هر پروژه نياز به برنامه ريزي دارد و بدون برنامه ريزي كار كردن نوعي ريسك همراه با احتمال شكست زياد مي باشد. موفقيت اكثر صنايع در كشورهاي پيشرفته در گروه تدوين برنامه هايي است كه از كاربري آنها در عمل اطمينان حاصل شده است. بنابراين وجود يك سيستم مديريت برنامه ريزي در واحدهاي تحقيق و توسعه بسيار ضروري بوده و اين برنامه ريزي بايستي در راستاي نيل به اهداف توسعه اي و بالا بردن ارزش افزوده محصولات باشد، تا استمرار تلاشهاي تحقيقاتي را در كنار فعاليتهاي اقتصادي تضمين نمايد.
در اين تحقيق به نقش مديريت برنامه ريزي در بهبود فعاليتهاي تحقيق و توسعه پرداخته شده است.

برنامه ريزي ، مديريت زمان ، پروژه ، تحقيق و توسعه