مديريت دانش (Knowledge Management)  Fulltext 

[ محمدعلي نعمتي ] -

خلاصه مقاله:

مديريت دانش، پديده اي چندان جديد نيست. و در صدها سال پيش كه صاحبان مشاغل مختلف، تجارب حرفه اي خود را به ديگران منتقل مي كردند، وجود داشته است. در سالهاي اخير «مديريت دانش» به موضوعي مهم و چالش برانگيز تبديل شده است ولي در اوايل دهه 1990 اين واژه به طور جدي وارد مباحث سازماني گرديد. و تئوريسين هاي متعددي در تكامل مديريت دانش سهيم بوده اند كه از معروفترين ايشان مي توان به پيتر دراكر (peter Drucker) ، پيتر استراسمن (peter Strussman) و پيتر سنگه (peter Senge) اشاره كرد. هم چنين با ظهور اينترنت، مديريت دانش از جايگاه ويژه اي برخوردار شد. و در سال 1990 به صورت مستقيم روي اينترنت رفته است و مديران به صورت فعال از آن استفاده مي كنند و سازمانها براي مديريت و متعادل سازي دانايي آشكار و نهان در سازمان در راستاي رسيدن به مزيت رقابتي، سمينارها و كنفرانس هاي متعددي درزمينه مديريت دانايي برگزار مي نمايند همزمان با تغييرات وابستگي از منابع كالبدي و مادي به منابع انساني و فكري، مديران نيز ناگزير شدند به بررسي دانش سازماني و چگونگي بهره برداري مطلوب تر از آن بپردازند. در همينز مان توسعه دانش سازماني مورد اهتمام مديران قرار گرفت. گرچه در گذشته سازمان ها به دنبال دستيابي هرچه بيشتر به اطلاعات و دانش بودند. اما امروزه با انبوهي از اطلاعات و داده هاي گوناگون مواجه اند كه در بسياري از موارد، اداره صحيح از آنها به دشواري صورت مي پذيرفت. بنابراين با گذشت زمان مديران متوجه شدند كه سالها اطلاعات و تجربه با ارزش را از دست داده اند. از اين رو براي جلوگيري از تكرار اين بحران سعي دارند تا از طريق مديريت دانش، دانايي انباشته در ذهن كاركنان خود را بدست آوردند تا بتوانند آن را به راحتي با ديگران در سازمان تقسيم نمايند. از اين رو در مديريت دانش فكر محوري، جايگزين سرمايه محوري مي گردد. گاهي به اشتباه مديريت دانش و مديريت اطلاعات همسان تلقي مي شوند و اين در حال است كه اين دو يكي نيستند بلكه مديريت اطلاعات، به طور مشخص بر داده ها تمركز دارد. در صورتي كه دانش در حقيقت داده هايي است كه در زمينه ي معين قرار گرفته و داراي معني و مفهوم خاص مي باشد.