مديريت سازمانهاي تحقيق وتوسعه  Fulltext 

[ علي اصغر نجاري ورزنه ] - دانشجوي كارشناسي ارشد مديريت خلاقيت و نوآوري دانشگاه صنعتي مالك اشتر

خلاصه مقاله:

تحقيقات سازمان يافته كه به عنوان تحقيق وتوسعه (يا D&R) ناميده مي شود، كيميايي است منحصربه فرد و چند لايه كه موتور پيشرفته همه جوامع صنعتي است. اهميت مديريت سازمانهاي تحقيق و توسعه از آن جهت است كه اداره سازمانهاي تحقيق وتوسعه و تمركز بر بهره وري وكيفيت برتر اين سازمانها، متضمن تلاشهاي بي وقفه و مرتبط با مشخصات منحصربه فرد آنهاست: يكي ماهيت سازمانهاي تحقيقاتي و ديگري ويژگيهاي خاص محققان.
با توجه به تعاريف مختلف منظور از تحقيق و توسعه، كليه فعاليتهايي است كه بر نوآوري، توسعه محصول، بهبود عمليات، فرمول بندي نظريه هاي جديد و فراهم آوردن درك بهتري از علوم پايه و مكانيزم بنيادي فرآيند هاي انساني و طبيعي كه مبتني بر علم وتكنولوژي هستند، تمركزيافته اند. كه اين فعاليت ها به حوزه هاي مختلف تقسيم شده است. درتقسيم بندي متداول و معمول، تحقيقات به سه دسته تحقيقات زيربنايي يا پايه، تحقيقات كاربردي وتحقيقات توسعه اي تقسيم مي شوند.
برخي از عناصر بنيادين و خصوصيات منحصربه فرد يك سازمان تحقيق وتوسعه عبارتند از تكنولوژي و ابعاد سازمان، كاركنان ، ايده ها، پشتوانه هاي مالي و فرهنگ سازماني مي باشد كه اين مؤسسات را از ساير سازمانها متمايز مي نمايد.
سازمانهاي تحقيق وتوسعه داراي ويژگيهاي رفتاري خاصي هستند كه نشأت گرفته از كاركنان آنان است، لذا تقسيم قدرت و رهبري در اين سازمانها بسيار مهم است و بايد به بهترين شيوه مديريت شوند. فاريس، با توجه به چهار سبك رهبري (مشاركتي، تفويض اختيار، استيلا و سلب مسئوليت)، براي مديريت اين سازمانهاي ، شيوه مشاركتي را توصيه مي كند.
از ديگر مسائل مهم در سازمانهاي R&D سيستم مديريت عملكرد و ارزيابي عملكرد، معيارهاي اثربخشي و طراحي شغل مي باشد، كه در اين مقاله به آن پرداخته مي شود.

مديريت تحقيق وتوسعه ، تحقيقات ، سازمان ، مديريت ، رضايت شغلي ، ارزيابي عملكرد