لحاظ جهاني شدن R&D در فرايند توسعة بنگاه‌ها يك ضرورت و نه انتخاب

[ مظاهر ضيايي ] - عضو هيأت علمي و رئيس مركز تحقيقات مهندسي اصفهان

خلاصه مقاله:

جهاني شدن R&D به عنوان يكي از جديدترين جنبه‌هاي فرايند كلي جهاني شدن، يكپارچگي كل جهان، كه با ورود به عصر اطلاعات سرعت و گسترة بيشتري يافته، بسياري از تصميمات در بنگاهها، به خصوص بنگاههاي بزرگ، را تحت تأثير قرار داده است. يكي از مهمترين تصميمات در بنگاهها توسعة بنگاه‌هاست، زيرا عدم توسعة بنگاه در واقع به معني قرار گرفتن در مسير سقوط و نابودي است. در فرايند توسعة بنگاهها، چه از طريق افزايش عرضة محصول فعلي باشد و چه از طريق عرضة محصول جديد، توسعة فناوري به عنوان نتيجة فعاليت‌هاي R&D نقش محوري دارد.
سرعت توسعة فناوري به ميزان فناوري در دسترس، شامل فناوري‌هاي موجود در بنگاه و فناوري‌هاي قابل دستيابي دارد. جهاني شدن R&D گرچه باعث افزايش دسترسي يك بنگاه به فناوري مي‌شود، اما از سوي ديگر فرصت مشابهي را نيز در اختيار رقباي آن قرار مي‌دهد. بنابر اين لحاظ امكانات و فرصت‌هايي كه بر اثر جهاني شدن R&D براي توسعة بنگاهها فراهم مي‌شود و بهره‌گيري پيش دستانه از آنها هر روز بيش از پيش از يكي از انتخاب‌هاي ممكن به يك ضرورت حياتي و جزيي لاينفك از فرايند توسعة بنگاهها تبديل مي‌شود.
هدف اين مقاله نشان دادن ضرورت لحاظ جهاني شدن R&D در فرايند توسعة بنگاههاست و بدين منظور ابتدا مفهوم جهاني شدن و به طور خاص جهاني شدن R&D بررسي خواهد شد و سپس فرايند توسعة بنگاهها با توجه به نظريه‌هاي جديد و الزامات اين فرايند مورد بحث قرار خواهد گرفت و آنگاه با تلفيق مطالب قبلي تأثيراتي كه جهاني شدن R&D بر توسعة بنگاهها دارد، بررسي مي‌شود و در نهايت نتيجه‌گيري و پيشنهادات ارائه گردد.