[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

كاربرد مدلهاي تصميم گيري در مديريت زير ساخت هاي شهر  Fulltext 

[ عليرضا حافظ نظامي ] - دانش آموخته كارشناسي ارشد شهر سازي از دانشگاه علم و صنعت

خلاصه مقاله:

برنامه هاي شهري داري تنوع و تعدد بسيار زيادي هستند و براي تصميم گيري در مورد آنها محدوديتهاي مختلف مالي، فني، اجرائي و غيره وجود دارد . بررسي همه جانبه موضوعي اينچنين بسيط در قالب برنامه ها و مطالعاتي كه اصول و اهداف مشخصي را تعقييب ميكند منجر به تشخيص مولفه هاي بسياري از جمله نيازها و محدوديتهاي موجود شده كه مديريت شهري را ناچار ميسازد در قالب يكسري معيارهاي مشخص اهداف غا يي را تفسير كند . از اين رو مساله زير ساختهاي شهري با عوامل مختلفي در ارتباط و تعامل ميباشد و اين عوامل طيف وسيعي از معيار هاي عيني و ذهني شامل معيارهاي اقتصادي اجتماعي و زيست محيطي را شامل مي شود . از سوي ديگر تعدد نهاد هاي تصميم گيري و نظرات مختلف، دشواري ه اي مساله را دو چندان مي كند . از آنجا كه براي دستيابي به اهداف مي بايست راجع به اولويت طرحهاي زيرساختي تصميم گيري شود، لازم است كه اتخاذ تصميم نهائي بنابر اصول مستدل و روشهاي علمي ارزيابي بهمراه محاسبات منطقي، صورت بپذيرد . مدل هاي تصميم گيري با معيارهاي چندگا نه ) )MCDM با لحاظ كردن منافع كليه گروه ها ي ذينفع و نقطه نظرات مديران ذيربط، كليه معيارهاي لازم را در فر ايند تصميم گيري دخالت مي دهد . اين مدل ها بعنوان ابزار موثري در كمك به نظام مديريت زير ساختها بكار ميرود و طي يك پروسه منطقي، طرح ها را بنا به اهميتشان ا رز ي اب ي و اولويت بندي مي كند . دراين راستا سيستم ها ي پشتيبان تصميم )DSS) ، به عنوان ابزار موثري در دست تصميم گيران به كار رفته و در فرايند تصميم گيري مثمرثمر خواهد بود . امروزه روشهاي موجود اين امكان را بوجود آورده كه با استفاده از معيارها ي مختلف كمي و كيفي سنجش بهينه گي ، گزينه هاي مختلف را در تصميم گيري هاي پيچيده مرتبط با مقوله زيرساختها مد نظر قرار داده و ارزيابي نمود .

زيرساخت، تصميم گيري، دور حيات طرح، اولويت ، مديريت