مطالعه موردي بررسي و مديريت ريسك در قراردادهاي EPC  Fulltext 

[ محمد مهدي مرتهب ] - دانشكده عمران - دانشگاه صنعتي شريف
[ رضا شمس مجد ] - كارشناس ارشد مهندسي عمران - مديريت ساخت دانشگاه آزاد اسلامي - واحد علوم و تحقيقات

خلاصه مقاله:

طي سالهاي اخير ، بازار كارهاي اجرايي به سمت قراردادهايي سوق پيدا كرده است كه در آنها مبلـغ نهـايي و زمـان تكميل كار تضمين شده باشد . قراردادهاي " "EPC روشي مناسب و مط مئن براي انجام پروژه هاي بزرگ صنعتي در جهـت نيل به چنين اهدافي مي باشد . مساله مهم ديگري كه در اين راستا حائز اهميت است پايه و اسـاس روشـهاي برنامـه ريـزي براي اجراي اين نوع قراردادها مي باشد . در گذشته نه چندان دور برنامه ريزيها بـه روش دامنـه معـين (Deterministic ) (Stochastic ( انجام مي گرفت ولي به علت افزايش زمان و هزينه انجام پروژه ها ، در سالهاي اخير روش دامنـه احتمـالي جايگزين روش قبلي شده است . دانش مديريت ريسك نيز بعنوان زيرمجموعه اي از دانش مديريت پروژه ، همگـام بـا چنـين تحولاتي به مرور منشاء اثر گرديده است . در اي ن مقاله با مطالعه موردي طرح زغـال سـنگ طـبس كـه نمونـه اي از قـرارداد EPC " مي باشد ، يك مدل پيشنهادي كلي با توجه و بر پايه اسـتاندارد PMBOK " بـراي ايـن نـوع قراردادهـا ارائـه گرديده است كه در آن ، لزوم برنامه ريزي و مديريت ريسك در مراحل قبل از برنده شدن در مناقصه و بعد از برنـده شـدن و عقد قرارداد مورد بررسي و توجه قرار گرفته است . همچنين در دو مرحله آغازين مـديريت ريـسك ( برنامـه ريـزي ريـسك و شناسايي ريسك ) روشهايي پيشنهاد مي گردد كه مي تواند سرآغازي جهـت استانداردسـازي اسـناد و مـدارك بـراي مراحـل
مختلف مديريت ريسك در پروژه هاي " "EPC محسوب شود .

مديريت ريسك ، زمان ، هزينه ، PMBOK، EPC