|
بررسي امكان توليد الياف نانو از بيوپليمر طبيعي و زيست سازگار سديم آلجينات به روش الكتروريسي Fulltext
نويسندهگان:
[ سميه صفي ] - دانشگاه صنعتي اصفهان، دانشكده مهندسي نساجي [ محمد مرشد ] - دانشگاه صنعتي اصفهان، دانشكده مهندسي نساجي [ سيدعبدالكريم حسيني ] - دانشگاه صنعتي اصفهان، دانشكده مهندسي نساجي [ مهران غياثي ] - دانشگاه صنعتي اصفهان، دانشكده شيمي
خلاصه مقاله:
بيوپليمر طبيعي آلجينات به دليل زيست سازگاري عالي با بدن، زيست تخريبي، غير سمي بودن و اثر التيام بخشي زخمها در ميه هايمتعددي استفاده شده است. با توجه به مزايا و خواص مطلوب اين بيوپليمر و ميزتهاي مضاعف ليف نانو توليد شده از آن ، در اين مقاله، به بررسي امكان الكتروريسي اين بيوپليمر پرداخته شد. ابتدا، الكتروريسي بيوپليمر خالص آلجينات و تاثير افزودن برخي افزودنيهاي مناسب نظير ماده فعال سطحي و حلالهاي آلي بر افزايش قابليت الكتروريسي اين محلول پليمري بررسي شد كه نتايج رضايت بخشي حاصل منگرديد. اما با افزودن غلظتهاي مختلف پليمرهاي مصنوعي غير سمي و زيست سازگار پلي اتيلن اكسايد و پلي وينيل الكل (به طور جداگانه) به محلول آبي سديم آلجينات، الكتروريسي مخلوطهاي پليمري به طور موفقيت آميز انجام شد. نتايج طيف سنجي مادون قرمز (FTIR) مخلوطهاي پليمري، نشان دهنده بر هم كنش ضعيف بين پليمري (نظير پيوند هيدروژني) ميان گروههاي هيدروكسيل سديم آلجينات و اكسيزن اتر در زنجير پليمري PEO (و گروههاي هيدروكسيل PVA) بود. ساختار و توزيع قطري الياف الكتروريسي شده، به كمك تصاوير ميكروسكوپهاي نوري و سسالكتروني روبشي (SEM) مورد بررسي قرار گرفت. مطالعات رئولوژيكي انجام شده، روي محلولهاي پليمري نيز حاكي از آن بود كه قابليت الكتروريسي و مورفولوژي نانوالياف، به شدت به ويسكوزيته محلول و در نتيجه به نسبت سديم آلجينات به پليمر مصنوعي وابسته است.
كلمات كليدي:
سديم آلجينات ، الكتروريسي ، الياف نانو ، زيست تخريبي ، زيست سازگاري
[ لينک دايمي به اين صفحه: http://www.civilica.com/Paper-CNE01-CNE01_037.html ]
|