كاربرد نشانگر دروني كلروفيل در پيش بيني تغييرات كمي مرجانهاي مغزي خليج فارس  Fulltext 

[ پيمان اقتصادي عراقي ] - استاديار، گروه علوم زيستي دريا، مركز ملي اقيانوس شناسي
[ عبدالوهاب مقصودلو ] - مربي- كارشناسي ارشد، هماهنگ كننده منطقه اي شبكه جهاني پايش مرجانها در منطقه خليج فارس و درياي عمان
[ فاطمه نزهت ] - كارشناسي ارشد بخش بيولوژي دريا، دانشگاه علوم دريايي خرمشهر

خلاصه مقاله:

نظر به تخريب چشمگير آبسنگهاي مرجاني در سالهاي گذشته در جهان و خليج فارس، در اين مطالعه به منظور تخمين استرس و پيش بيني تخريب در اين جوامع به عنوان يكي از مهم ترين اكوسيستم هاي دريايي، شاخصهاي مختلف ملكولي استرس از جمله ميزان كلروفيل، تعيين گرديد. نمونه برداري طي يك سال و از سه جنس غالب مرجانها در دو عمق صورت گرفت. دما و ايندكس تابش اشعه فرابنفش هم بطور فصلي اندازه گيري شدند. بر اساس نتايج به دست امده، ميزان كلروفيل و پروتئينهاي استرس در مرجانهاي مغزي (جنس Favia) كاهش پوشش اين جنس مرجاني را در بهار سال بعد پيش بيني نمود.

آبسنگهاي مرجاني ، كلروفيل ، شاخصهاي استرس ، خليج فارس