مقايسه كاربري ديمزار و مرتع فقير در توليد رواناب و رسوب در فصل زمستان  Fulltext 

[ سيده لاله رضوي ] - دانش آموخته كارشناس ارشد، گروه مهندسي آبخيزداري دانشگاه تربيت مدرس، مازندران، نور.
[ روانبخش رئيسيان ] - عضو هيئت علمي مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي استان چهارمحال و بختياري
[ سيدحميدرضا صادقي ] - مدير گروه و استاديار گروه مهندسي آبخيزداري دانشكده منابع طبيعي، دانشگاه تربيت مدرس، مازندران، نور
[ سيدمحمود رضوي ] - دانشجوي مهندسي علوم دامي، دانشگاه آزاد اسلامي، شهركرد

خلاصه مقاله:

بررسي فرآيند فرسايش خاك و ارزيابي عوامل كنترل آن از مهمترين پيش نياز هاي مديريت صحيح منابع آب و خاك در حوزه هاي آبخيز است. در اين راستا استان چهار محال و بختياري با حجم بارش سالانه 5/11 ميليارد متر مكعب يكي از نواحي پر بارش كشور است. از اين رو مطالعه منابع آب, فرسايش خاك, عوامل موثر بر آنها و همچنين پيامدهاي مربوطه در اين استان از اهميت و حساسيت زيادي برخوردار است. تحقيق حاضر به منظور بررسي ميزان فرسايش خاك در كرتهاي آزمايشي با دو كاربري ديمزار و مرتع فقير با استفاده از باران ساز مصنوعي در فصل زمستان در حوزه گرگك واقع در استان چهار محال و بختياري به اجرا در آمد. در اين تحقيق مقدار روانآب و رسوب ناشي از شديدترين بارانهاي منطقه و با شدت 34 ميلي متر در ساعت در كرتهاي آزمايشي در فواصل زماني 5 دقيقه در ظروف مخصوص جمع آوري و حجم و وزن هر كدام اندازه گيري گرديد. نتايج به دست آمده از آزمون آناليز واريانس نشان داد كه ميزان رواناب و رسوب در فصل زمستان در اراضي ديمزار در سطح احتمال 1 درصد بـيشتر از اراضي مرتعي بوده است.

توليد رواناب، هدررفت خاك، كاربري اراضي، باران ساز مصنوعي، چهار محال و بختياري