[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

مديريت خاكها در راستاي افزايش كارآيي مصرف آب  Fulltext 

[ محمود محمدي ] - عضو هيئت علمي بخش تحقيقات خاك و آب مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي استان چهارمحال و بختياري

خلاصه مقاله:

كارآيي مصرف آب (Water Use Efficiency) بيانگر مادة خشك يا عملكرد دانه (بذر) توليد شده در واحد آب مصرفي مي باشد. با افزايش ميزان آب موجود در خاك چه در كشاورزي آبي و چه ديم، توجه زيادي به راهكارهاي افزايش دهنده كارآيي مصرف آب و مديريتهاي تغيير دهندة آن شده است. روشهاي مديريت خاك بر تبخير و تعرق از طريق تغيير انرژي لازم براي انجام اين فرآيند، آب موجود در خاك و ميزان آب قابل تبادل بين خاك و اتمسفر تاثير مي گذارند. مديريت تغذيه گياه از جمله اضافه كردن ازت، فسفر و پتاسيم داراي اثر غير مستقيم بر آب مورد استفاده گياه از طريق تأثير بر كارآيي فيزيولوژيكي دار ند. ازت كافي باعث افزايش كربن آلي خاك و ازت كل مي گردد. پتاسيم كافي در گياهان باعث كاهش ميزان تعرق در گياه مي شود كه نه تنها به پتانسيل اسمزي سلولهاي مزوفيل بلكه تا حدودزيادي از طريق باز و بسته شدن روزنه ها تنظيم مي شود. پتاسيم همراه با ازت كافي در افزايش كارآيي مصرف آب مؤثر مي باشد. بررسي منابع مختلف بيانگر تنوع زياد در كارآيي مصرف آب با تغيير در آب و هوا، محصول و روشهاي مديريتي خاك مي باشد. تحقيقات نشان مي دهد با اعمال مديريت مناسب خاك كارآيي مصرف آب 40- 25 در صد در سيستمهاي خاك ورزي مختلف افزايش مي يابد. مديريت تغذيه مناسب كارآيي مصرف آب را 25- 15 درصد افزايش مي دهد. عمليات خاك ورزي باعث بهم خوردن و شكسته شدن قشر سطحي خاك شده كه در اثر تكرار عمليات خاك ورزي نفوذپذيري و هدايت هيدروليكي خاك به دليل افزايش منافذ اشغال شده از هوا كاهش مي يابد. عمليات خاك ورزي منجر به معدني شدن مواد آلي موجود در خاك شده كه در طولاني مدت باعث كاهش مواد آلي و ظرفيت نگهداري آب در خاك و در نهايت كاهش كارآيي مصرف آب مي گردد.

كارآيي مصرف آب، تبخير و تعرق، خاك ورزي، نفوذ پذيري خاك، تغذيه، بقاياي گياهي، درجه حرارت