[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

بررسي ميزان نفوذپذيري خاك در اثر تغييرات عمق رسوبات نهشته شده در عرصه پخش سيلاب آب باريك بم  Fulltext 

[ فرزاد حيدري مورچه خورتي ] - مركز تحقيقات منابع طبيعي و امور دام استان كرمان
[ آزاده مهديپور ] - مركز تحقيقات منابع طبيعي و امور دام استان كرمان

خلاصه مقاله:

در اين تحقيق سعي شده تا تاثير ضخامت رسوب بر ميزان نفوذپذيري خاك در شبكه گسترش آب باريك بم بررسي گردد. به اين منظور يكي از شبكه هاي رسوب بيشترين گرفته شود انتخاب و در قسمتي از آن يك شبكه شطرنجي 20 ضربدر 4 متري ايجادگرديد. ميزان نفوذپذيري خاك در وسط هر شبكه با روش استوانه هاي مضاعف اندازه گيري شد. بر اساس اطلاعات بدست آمده و با كمك رشوهاي آماري رگرسيون و آزمون دانكن مشخص گرديد كه با افزايش ضخامت رسوب، ميزان نفوذپذيري خاك ابتدا خيلي سريع و سپس به مقدار ناچيز كاهش يافته بطوريكه هر مقدار رسوب كه در شبكه قرار گيرد تاثير چشمگيري در ميزان نفوذپذيري خاك مي گذارد. همچنين روابطي بين ضخامت رسوب و ميزان نفوذپذيري خاك با استفاده از طريق رگرسيون خطي و غير خطي بدست آمد، كه به دليل عدم تطابق آنها با اطلاعات موجود، استفاده از هيچكدام از آنها توصيه نمي شود و علت آن را مي توان منطبق شدن خاك با منطقه در اثر اختلاف بافت رسوب و خاك زيرين دانست.
با توجه به اهداف اجرائي طرح آبخوانداري آب باريك بم و عدم توانايي در استفاده از سدهاي رسوبگير به علت سطح وسيع آبگيري آن بهتر است با توجه به امكان توسعه طرح در بالا و پايين دست آن و ميزان آورد سيلاب و پايداري خاكريزهاي احداثي، ارتفاع دروازه هاي يك يا تعدادي از خاكريزهاي اوليه شبكه را (از سمت آبگيري) تا حد ممكن افزايش داد و از آنها به عنوان رسوبگيرهاي طرح استفاده نمود. اين امر باعث مي گردد كه هم سطح قابل نفوذ بيشتري در اختيار قرار گيرد و هم سطح قابل كشت بيشتر و بهتري ايجاد گردد.