[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

پايش و بررسي درختكاري در عرصه پخش سيلاب طاسران (با نگاهي بر سازگاري توده هاي مختلف بادام معمولي Amygdalus communis در آن)  Fulltext 

[ شهرام هاشمپور ] - كارشناس ارشد پژوهشي مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي استان همدان
[ قاسم اسديان ] - عضو هيات علمي مركز تقحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي استان همدان
[ مصطفي زارعي لطفيان ] - كارشناس پژوهشي مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي استان همدان
[ علي براتي ] - كارشناس پژوهشي مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي استان همدان

خلاصه مقاله:

درختكاري در عرصه هاي پخش سيلاب با حفظ خاك، رطوبت و كنترل سيل باعث افزايش ميزان نفود آب خواهد شد. به منظور بررسي استقرار و سازگاري درختان و درختچه ها در عرصه پخش سيلاب طاسران تعدادي از نهالهاي گونه هاي درختي و درختچه اي سوزني برگ Needle leaved trees و پهن برگ Broad leaved trees بصورت مشاهده اي در سال 1376 كشت گرديدند. نتايج اخذ شده طي يادداشت برداريهاي متوالي (تا بهار 1382) حاكي از كاج تهران Pinus eldarica و گردوي سياه Juglans nigra مي باشد كه احتمال تغيير در نتايج و حذف تعداد ديگري از گونه هاي باقيمانده نيز بعيد به نظر نمي رسد. براي تامين نهالهاي گلداني مورد نياز عرصه اقدام به توليد آنها با استفاده از گونه هاي سوزني و پهن برگ گرديد كه بررسي ها نشان دهنده موفقيت بادام معمولي Amygdalus communis با 27/79 درصد جوانه زني و 24/12 درصد زنده ماني در مقايسه با ساير گونه هاي بكار رفته در توليد نهال گلداني مي باشد. بررسي 20 توده بادام معمولي (در قالب طرح بلوكهاي كامل تصادفي با سه تكرار) نشان دهنده وجود اختلاف بسيار معني دار از لحاظ جوانه زني و ميانگين رويش ارتفاعي در بين آنها بود. بيشترين درصد جوانه زني (100%) در توده جمع آوري شده از منطقه مكربي استان همدان و روستاي نجف آباد استان آذربايجان غربي و بيشترين رويش ارتفاعي (cm122/9) در توده جمع آوري شده از منطقه استيجك استان مركز مشاهده شد.

عرصه پخش سيلاب ، درختكاري ، بادام ، سازگاري