[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

مطالعه ي گونه شناسي آب انبارها در ايران  Fulltext 

[ حسين مسرت ] - دانشجوي دكتري ادبيات فارسي، دانشگاه ملي تاجيكستان- يزد، ايران
[ عليرضا دهقاني ] - كارشناس ارشد مهندسي مكانيك‐ تبديل انرژي، مديرعامل شركت مهندسي پاكابنما - تهران، ايران

خلاصه مقاله:

خشكي نسبي آب و هوا, كمبود رودخانه ها و چشمه هاي پر آب دايمي و پايين بودن سطح آبهاي زيرزميني در بسياري از نقاط ايران, تأثيري عميق و بنيادي در خلق پديده هاي گوناگون معماري اين سرزمين گذارده است. ريزش هاي آسماني در ايران به جز در ناحيه شمال و سواحل درياي خزر در بقيه ناحيه ها كم است. از اين رو از دير باز در بيشتر دشت هاي پهن و خشك ايران براي دسترسي به آب, تلاش چشمگير و پيگير صورت گرفته و ايرانيان در طول چندين هزارسال با كوشش خستگي ناپذير و بهره جستن از تمامي توانايي هاي خود , بر اين همت گماشتند تا بتوانند از طرق مختلف آب را از ژرفاي زمين خارج نمايند. همچنين براي ذخيره و به مصرف رسانيدن آب در ماه هاي گرم در مناطق گرم و خشك، گرم و مرطوب، كويري و كم آب نيز آب انبار را بنيان گذاردند. در اين مقاله به مطالعه ي گونه شناسي آب انبارها با توجه به جنبه هاي كاركرد، بهره وري، ميزان آبگيري، نحوهي قرارگيري پلكان و ديگر فضاها، نوع دسترسي به آب، شكل مخزن و پوشش گنبد، شيوه ي ساخت، شيوه و نوع آبرساني، موقعيت خاص آنها در شهر و محله، اندازه، شيوه هاي تهويه و تبريد آب و نيز از نظر تزيينات، مصالح، به سبك ها و گونه هاي مختلف در ايران پرداخته شده و همچنين نحوه ي نگهداري و خنك سازي آب در آب انبارها توضيح داده شده است.

آب انبار، گونه شناسي، بادگير، نحوه ي نگهداري و خنك سازي آب، لايه بندي حرارتي، انتقال حرارت تشعشعي، سيستم هاي سرمايشي و برودتي انفعالي.