[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

نقش مديريت و بهره برداري از اراضي لسي مراوه تپه در شمال شرق ايران بر نفوذپذيري و فرسايش خاك  Fulltext 

[ حسين اعتراف ] - كارشناس ارشد مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي استان گلستان
[ اميرحسين چرخابي ] - عضو هيئت علمي مركز تحقيقات حفاظت خاك و آبخيزداري
[ سيدحميدرضا قريشي راد ] - كارشناس مركز تحقيقات كشاورزي ومنابع طبيعي استان گلستان

خلاصه مقاله:

بررسي هاي كلي نشان دهنده اين حقيقت است كه بدون كشاورزي و يا تغييرات كاربري اراضي و دست بردن در منابع طبيعي ، زمين قادر به تامين غذا براي اندكي از جمعيت خود خواهد بود. لذا در يكصد سال اخير كه رشد جمعيت روز افزون كره زمين، نياز به غذا را افزايش داده است، بشر به ابداع روشهاي علمي روي آورده كه ضمن تغيير كاربري، خطرات ناشي از اين تغييرات را كاهش دهد. در حال حاضر روند تغييرات كاربري اراضي در مراوه تپه بر پايه روند علمي و توام با عمليات حفاظتي نيست. لذا جهت بررسي مكانهاي مطالعاتي در سه كاربري زراعت، مرتع و جنگل دست كاشت با شيب 25 تا 35 درصد در دو جهت شمالي و جنوبي انتخاب گرديند. در هر كاربري در دو جهت شمالي و جنوبي ، نفوذپذيري سطحي و ميزان مواد آلي با نمونه برداري از خاك در آزمايشگاه تعيين گرديد. نتايج مطالعات نشان داد كه درجنگل دست كاشت ميزان نفوذپذيري حداكثر مقدار را داشته است، در صورتيكه در زراعت ديم نفوذپذيري حداقل بوده است. مقايسه ميزان مواد آلي خاك هم روندي مشابه روند نفوذپذيري را از خود نشان مي دهد. در اين مطالعه، جهت جغرافيايي نيز بررسي گرديد كه نشان ميدهد در هر سه كاربري جهت شمالي از ميزان نفوذپذيري و مواد آلي خاك بالاتري نسبت به جهت جنوبي برخوردار است. نتايج فوق الذكر نشان ميدهد كه براي كاهش آسيبهاي حاصل از سيل و فرسايش خاك در اين منطقه از استان گلستان، بايد در تغييرات كاربري اراضي از اصول وروشهاي حفاظتي استفاده نمود، در غير اين صورت روند خسارت سيل افزايش خواهد داشت.

اراضي لسي ، فرسايش خاك ، مواد آلي ، نفوذپذيري