بررسي روند بيابان زايي كوير سگزي اصفهان با تصاوير سنجنده MSS و +ETM لندست  Fulltext 

[ عبدالله سيف ] - استاديار ژئومورفولوژي گروه جغرافياي دانشگاه اصفهان

خلاصه مقاله:

كوير سگزي به عنوان بازمانده اي از پلاياي گاوخوني كبير، در 25 كيلومتري شرق اصفهان، واقع گرديده و به عنوان يكي از كانون هاي بحراني بيابان زايي و دروازه ورودي بيابان به شهر تاريخي قلمداد ي شود. لذا مهار و كنترل اين كوير به دليل موقعيت خاص مكاني نسبت به اصفهان ضرورت مي يابد. اين پژوهش با بكارگيري تصاوير ماهواره اي لندست در دو بازه زماني (يك دوره 30 ساله) به بارزسازي تغييرات و بررسي روند بياباني شدن قلمرو كوير سگزي مي پردازد. تصاوير ماهواره اي به كار رفته در تحقيق متعلق به سنجنده هاي MSS و +ETM نسل هاي اول و هفتم لندست و به تاريخ سال هاي 1972 و 2001 ميلادي مي باشد. پس از انجام عمليات تصحيحات هندسي و پردازش تصوير، تركيبات رنگي كاذب متعددي تهيه و با عمليات مختلف بارزسازي از بهترين كنتراست برخوردار گرديدند. سپس از قلمرو مورد بحث تعداد 7 سايت با توزيع يكنواخت در تصاوير قديم و جديد انتخاب و با روش مقايسه اي و تفسير چشمي تغييرات در دو بازه زماني بارزسازي شدند. با استناد بر مقايسه تصاوير مربوطه و نتايج حاصله بايد اذعان نمود كه تراكم پوشش گياهي در اقصي نقاط پيرامون كوير به ويژه قلمرو جنوبي و شرقي آن روندي افزايشي را نشان مي دهد كه ناشي از تغييرات كاربري اراضي و اجراي طرح هاي بيابان زايي ، جهت مصون ماندن مراكز انساني، كارخانجات و قلمرو فرودگاه از تبعات منفي اين كوير از جمله بيابان زايي مي باشد. در برخي مكان ها به ويژه مركز كوير روند بيايان زايي و ظهور رخساره هاي گچي، ماسه اي از روند افزايشي نسبت به تصاوير قديم حكايت مي نمايد.

بارزسازي تغييرات ، بيابان زايي ، پردازش تصوير ، تصحيح هندسي ، تفكيك مكاني ، سنجنده +ETM سنجنده MSS ، رخساره كوير سگزي