مسيرياي بهينه منطبق بر اصول زيست محيطي با استفاده از GIS مطالعه موردي: مسيريابي بين دو موقعيت مكاني در استان مركزي  Fulltext 

[ صبا نادرزاده ] - كارشناس نقشه برداري
[ سمانه رسائي جو ] - كارشناس نقشه برداري
[ اميرمحمد طوسي ] - كارشناس ارشد GIS
[ هوشنگ عيوضي ] - كارشناس ارشد GIS

خلاصه مقاله:

تامين اهداف توسعه پايدار در پروژه هاي مسيريابي، مستلزم رعايت اصول زيست محيطي است. براي نيل به اين هدف مي بايست پارامترهاي موثر در تعيين مسير بهينه، طي فرايندهاي مختلف مورد تحليل قرار گيرند. در اين تحقيق در راستاي رعايت اصول زيست محيطي، از قابليتهاي سيستمهاي اطلاعات مكان ي(GIS) جهت تعيين مسير بهينه بين دو موقعيت مكاني در استان مركزي استفاده گرديد. به اين منظور و با در نظر گرفتن موقعيت جغرافيايي منطقه، پارامترهاي موثر در مسيريابي تعيين و با توجه به هزينه و دقت مورد نياز براي اين پروژه مورد ارزيابي قرار گرفتند. اين پارامترها شامل شيب منطقه، مكان تاريخي ، اثر تاريخي ، رودخانه، راه اصلي، جنگل، زراعت، باغستان، باغ انگور، گورستان و گسل مي باشند. داده هاي مورد نياز از فايلهاي پايگاه داده توپوگرافي ملي در مقياس 1:25000 سازمان نقشه برداري كشور استخراج گرديدند. در مرحله بعد و با استفاده از روش مقايسه اي index table بين پارامترها با توجه به نظرات متخصصين مختلف از جمله محيط زيست و راهسازي و در نهايت با در نظر گرفتن هزينه مطلوب، لايه هاي اطلاعاتي وزن دهي شدند. در نهايت لايه ها رويهم گذاري و بر اساس الگوريتم مسيريابي، مسير بهينه مشخص شد كه در مقايسه با كوتاهترين مسير اقلديسي بين دو نقطه مورد نظر، با اختلاف 1/200 كيلومتر افزايش مورد قبول قرار گرفت. نتايج نشان ميدهد كه با توجه به تنوع و تعداد پارامترهاي تاثير گذار بر مسير يابي و ضرورت رعايت اصول زيست محيطي، استفاده از روش مقايسه اي index table ما را قادر به وزن دهي توام پارامترهاي مختلف و نظرات متخصصين مي سازد. همچنين اين روش امكان طراحي خودكار فقط يك مسير بهينه (با استفاده از قابليتهاي GIS) را مي دهد.

اصول محيط زيست ، الگوريتم مسيريابي ، پارامترهاي موثر در مسير يابي ، پايگاه داده هاي توپوگرافي ، توسعه پايدار، سيستم هاي اطلاعات مكاني، روش مقايسه اي index table ، رويهم گذاي لايه ها، مسير بهينه ، وزن دهي پارامتر ها