[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

كاربرد پايگاه داده با نمايشهاي مختلف از يك داده واحد دراجراي بهينه زير ساخت داده مكاني  Fulltext 

[ جواد صابريان ] - دانشجوي كارشناسي ارشد GIS، دانشگاه خواجه نصيرالدين طوسي
[ محمدسعدي مسگري ] - استاديار گروه مهندسي GIS دانشگاه خواجه نصيرالدين طوسي

خلاصه مقاله:

امروزه زير ساخت داده مكاني يكي از مهمترين موضوعات تحقيقاتي در زمينه سيستمهاي اطلاعات مكاني به شمار مي رود. اين زير ساخت به منظور كم كردن هزينه هاي اجرايي سيستمهاي اطلاعات مكاني در زمينه توليد داده طراحي مي شود. هدف اوليه اين زير ساختها دسترسي آسان تصميم گيران و شهروندان به داده هاي مكاني موجود مي باشد. (Bishr & Radwan2000, Brox et al. 2002) با توجه به داده هاي تلويد شده زيادي كه در سازمان هاي مختلف وجود دارد، نياز به اين زير ساخت براي يكپارچه سازي داده هاي موجود و ايجاد هماهنگي بين سازمانهاي متولي توليد شده لازم وض روري است. پايگاه هاي داده مكاني يكي از اركان اصلي اين زير ساخت را تشكيل مي دهند، كه طراحي و پياده سازي مناسب انها مي تواند نقش مهمي در اجراي موفق يك زير ساخت داده داشته باشد. طراحي پايگاه داده مكاني به نحوي كه بتواند نمايشهاي مختلفي از يك داده واحد را ارائه دهد مطلبي است كه در اين مقاله به آن پرداخته شده است و يكي از مواردي است كه مي تواند به اجراي بهينه يك زير ساخت داده مكاني كمك كند.

زير ساخت داده مكاني (SDI) ، انتزاع داده ontology ، شئي گرايي ، تجميع (aggregation) ، تناظر (association)