[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

كاربرد روابط فازي در تحليل خطر زمين لغزش  Fulltext 

[ حميدرضا پورقاسمي ] - دانشجوي كارشناسي ارشد آبخيزداري، دانشكده منابع طبيعي و علوم دريايي دانشگاه تربيت مدرس
[ مجيد محمدي ] - دانشجوي كارشناسي ارشد آبخيزداري، دانشكده منابع طبيعي و علوم دريايي دانشگاه تربيت مدرس
[ حميدرضا مرادي ] - استاديار دانشكده منابع طبيعي ، دانشگاه تربيت مدرس، گروه مهندسي آبخيزداري ، مازندران، نور، دانشكده منابع طبيعي و علوم دريايي دانشگاه تربيت مدرس
[ سيدمحمود فاطمي عقدا ] - دانشيار دانشگاه تربيت معلم تهران، گروه مهندسي زمين شناسي

خلاصه مقاله:

هدف از اين تحقيق، شناسايي مناطق لغزشي و كاربرد روابط فازي در تهيه و تحليل نقشه حساسيت به خطر زمين لغزش در بخشي از حوزه آبخيز هراز مي باشد. به اين منظور ابتدا نقاط لغزشي با استفاده از عكس هاي هوايي و بازديدهاي ميداني شناسايي، سپس هر يك از عوامل موثر بر وقوع زمين لغزش در منطقه مورد مطالعه از قبيل نقشه شيب، جهت شيب، ارتفاع،ليتولوژي، كاربري اراضي، فاصله از جاده، فاصله از شبكه آبراهه، فاصله از گسل و نقشه همباران منطقه تهيه و در محيط نرم افزار ILWIS رقومي گرديد. آنگاه با استفاده از مدل احتمالي Frequency ratio سطح همبستگي هر يك از عوامل موثر بر وقوع زمين لغزش و نقاط لغزشي مشخص گرديد. سپس با استفاده از قواعد و تركيب توابع عضويت فازي و كاربرد اپراتور هاي Garmma , Sum , Product (0/975, 0/9, 0/8,0/5) در محيط نرم افزار Idrisi اقدام به ارزيابي آنها به منظور تعيين بهترين اپراتور در تهيه نقشه حساسيت به خطر زمين لغزش گرديد. نتايج نشان داد كه اپراتور 0/975 در مدل فازي گاما بهترين شكل نقشه حساسيت به خطرزمين لغزش را درحوزه آبخيز هراز ارائه داده است.

زمين لغزش ، منطق فازي ، اپراتورهاي فازي ، سامانه اطلاعات جغرافيايي ، حوزه آبخيز هراز